หน้าหลัก



งานวิจัย





การติดเชื้อวัณโรคในบุคลากร โรงพยาบาลแม่สอด


 
 
  ชื่อเรื่อง  การติดเชื้อวัณโรคในบุคลากร โรงพยาบาลแม่สอด
  ผู้วิจัย  นางสาวทองปาน เงือกงาม
  บทคัดย่อ   วัณโรคเป็นโรคติดต่อที่กำลังเป็นปัญหาทางสาธารณสุขของประเทศไทย ปัจจุบันมีผู้ป่วยวัณโรคเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ส่งผลให้บุคลากรที่ปฏิบัติงานใน โรงพยาบาลมีความเสี่ยงที่จะติดเชื้อและป่วยเป็นวัณโรคจากการปฏิบัติงาน การวิจัยเชิงพรรณนาครั้งนี้มี 2 ขั้นตอน ขั้นตอนแรกเป็นการศึกษาความชุกของการติดเชื้อและลักษณะการกระจายของการ ติดเชื้อวัณโรคในบุคลากรโรงพยาบาลแม่สอด กลุ่มตัวอย่างคือบุคลากรที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลจำนวน 414 คน ตรวจหาการติดเชื้อวัณโรคโดยการทดสอบทูเบอร์คูลินทางผิวหนังผู้มีขนาดปฏิกิริยาการทดสอบมากกว่าหรือเท่ากับ 10 มิลลิเมตร ถือเป็นการติดเชื้อวัณโรคและได้รับการถ่ายภาพรังสีทรวงอกเพื่อวินิจฉัยการป่วยเป็นวัณโรค ขั้นตอนที่สองเป็นการสอบสวนโรคเพื่อศึกษาลักษณะทางระบาดวิทยาของการป่วยวัณโรคในกลุ่มตัวอย่าง 11 คนและเก็บข้อมูลโดยการสอบถามข้อมูลการป่วยตามแบบสอบสวนโรคร่วมกับทบทวนเวชระเบียนย้อนหลัง รวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนเมษายน ถึง เดือนมิถุนายน 2547 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ทดสอบค่าเฉลี่ยโดยใช้ t-test ทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะของกลุ่มตัวอย่างกับการติดเชื้อโดยใช้ Chi-square และ Fisher’s exact test และเปรียบเทียบการเสี่ยงโรคโดยใช้ Relative risk ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ความชุกของการติดเชื้อวัณโรคในกลุ่มตัวอย่างพบร้อยละ 75.60 หน่วยงานที่มีกลุ่ม ตัวอย่างติดเชื้อสูงสุดร้อยละ 100 คือ หอผู้ป่วยอายุรกรรม 2 ห้องตรวจผู้ป่วยนอก สงฆ์อาพาธพิเศษ 3 ฝ่ายการแพทย์ หน่วยฝากครรภ์และวางแผนครอบครัว ฝ่ายการพยาบาล และฝ่ายการเงินและพัสดุ ในผู้ที่ติดเชื้อมีผลการ ถ่ายภาพรังสีทรวงอกผิดปกติ 6 คน แพทย์วินิจฉัยว่ากำลังป่วยเป็นวัณโรค 1 คน เป็นแผลเป็นวัณโรคเก่า 4 คน และปอดอักเสบ 1 คน ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อ วัณโรคในกลุ่มตัวอย่างคือ การมีเพื่อนร่วมงานป่วยเป็นวัณโรค (p < 0.01) การปฏิบัติงานที่ให้การดูแลผู้ป่วยเป็นหลัก (p < 0.05) และการปฏิบัติงานอยู่ในหน่วยงานที่มีการดูแลผู้ป่วยโรคเอดส์ (p < 0.05) 2. ผลการศึกษาย้อนหลังพบอัตราป่วยวัณโรคของบุคลากรโรงพยาบาลแม่สอด ร้อยละ 1.88 เพศชายมีอัตราป่วยสูงกว่าเพศหญิงคือร้อยละ 3.03 และ 1.49 ตามลำดับ กลุ่มอายุ 20-30 ปีมีอัตราป่วยสูงสุดคือร้อยละ 4.29 หอผู้ป่วยอายุรกรรม 2 และศัลยกรรมชายมีอัตราป่วยของบุคลากรสูงสุดคือร้อยละ 17.40 กลุ่มตัวอย่างที่เป็นพยาบาลป่วยเป็นวัณโรคมากที่สุด รองลงมาเป็นคนงาน ผู้ที่มีเพื่อนร่วมงานป่วยเป็นวัณโรคมีความเสี่ยงต่อการป่วยเป็นวัณโรค 15.13 เท่าเมื่อเทียบกับผู้ที่ไม่มีเพื่อน ร่วมงานป่วยเป็นวัณโรค (p < 0.001) การวิจัยครั้งนี้ชี้ให้เห็นความเสี่ยงของการติดเชื้อและการป่วยเป็นวัณโรคของบุคลากรแต่ละกลุ่มที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาล และที่สำคัญคือการที่มีบุคลากรป่วยเป็นวัณโรคอยู่ในหน่วยงานเป็นปัจจัยหนึ่งที่ส่งเสริมให้เกิดการแพร่กระจายของเชื้อวัณโรคในโรงพยาบาล ดังนั้น จึงควรให้ความสำคัญกับการดูแลสุขภาพบุคลากรและกำหนดเป็นนโยบายหนึ่งในแผนงานป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในโรงพยาบาล
  ผู้เผยแพร่งานวิจัย  Admin
  วันที่เผยแพร่บนเว็บ   20 มิถุนายน 2551   เวลา 09:37:49 น.
  ดาวโหลดบทคัดย่อ  
  ดาวโหลด Full paper  
            

Counter :