Page 224 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025
P. 224
E22
100 กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 100 โดยมีคุณสมบัติการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างคือ มีภาวะซึมเศร้าจากการประเมิน
ด้วยแบบวัดความซึมเศร้าในผู้สูงอายุไทย(Thai Geriatric Depression :TGDS) ที่มีระดับคะแนนในช่วง
13-24 คะแนน และสามารถอ่านออกเขียนได้ พูด ได้ยินเสียง โต้ตอบด้วยภาษาไทยรู้เรื่อง อีกทั้งยินดีให้ความ
ร่วมมือในการทำวิจัย
เกณฑ์การคัดอออกกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่
1. ผู้สูงอายุป่วยหรือเสียชีวิตระหว่างการดำเนินการวิจัยหรือย้ายออกจากพื้นที่ระหว่างการดำเนินการวิจัย
2. ผู้สูงอายุมีความประสงค์ออกจากการวิจัย
เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย
1. แบบสอบถามส่วนบุคล
2. แบบวัดความซึมเศร้าในผู้สูงอายุไทย(Thai Geriatric Depression :TGDS) พัฒนาโดยกลุ่มฟื้นฟู
สมรรถภาพสมองของไทย (นิพนธ์ พวงวรินทร์ และคณะ, 2537)
3. แบบสอบถามความพึงพอใจตามแนวคิดของลิเคิร์ท (Likert five rating scale)
4. แนวทางการใช้กลุ่มจิตบำบัดประคับประคองซึ่งปรับปรุงและพัฒนามาจากแนวทางการศึกษา
ของเชาวนี ล่องชูผล (2547) ตามแนวคิดของ Yalom (1995)
วิธีการศึกษา
1. การทำกลุ่มจิตบำบัดประคับประคองต่อภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุนั้นได้ดำเนินการสัปดาห์ละ 3 ครั้ง
ครั้งละ 60 นาที รวมทำกลุ่มทั้งสิ้น 5 ครั้ง วิเคราะห์ข้อมูลส่วนบุคคล โดยการหาค่าเฉลี่ย ร้อยละ คะแนนภาวะ
ซึมเศร้าและความพึงพอใจของผู้สูงอายุ โดยการหาค่าเฉลี่ย (Mean) ร่วมกับส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
(Standard deviation) สุดท้ายวิเคราะห์เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของคะแนนภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุ ก่อนและ
หลังการใช้กลุ่มบำบัดประคับประคองโดยการทดสอบค่า Paired t-test กำหนดความมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่
ระดับ 0.05
ผลการศึกษา
ผลการวิจัยพบว่าคะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าก่อนการใช้กลุ่มจิตบำบัดประคับประคองและหลังสิ้นสุด
กิจกรรม ค่าคะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุก่อนและหลังการใช้กลุ่มจิตบำบัดประคับประคอง
มีความแตกต่างกัน โดยค่าคะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุ หลังการใช้กลุ่มจิตบำบัดประคับประคอง
ลดลง (=12.3, S.D = 2.49) กว่าค่าคะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุก่อนการใช้กลุ่มจิตบำบัด
ประคับประคอง (=15.8, S.D = 2.09) และความพึงพอใจของผู้สูงอายุหลังเข้ารับการดำนินการการใช้
กลุ่มจิตบำบัดประคับประคองอยู่ในระดับมากที่สุด จากการวิจัยครั้งนี้พบว่าการใช้กลุ่มจิตบำบัด
ประคับประคองตามแนวคิดสัมพันธภาพ ของ Yalom (1995) มีผลทำให้ผู้สูงอายุมีภาวะซึมเศร้าลดลง
เนื่องจากภาวะซึมเศร้าผู้สูงอายุนั้นเกิดจากความรู้สึกไม่มีคุณค่าในตนเอง สัมพันธภาพในครอบครัวที่ไม่ดี
และขาดแรงสนับสนุนทางสังคม รวมทั้งการมีความคิด การมองตนเอง อนาคต และโลกไปในทางลบ ขาดความ
มั่นในตนเอง (เชาวนีย์ ล่องชูผล, 2547) ซึ่งการใช้กลุ่มจิตบำบัดประคับประคองเป็นการบำบัดที่มีประสิทธิภาพ
