Page 251 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025
P. 251

E49

                  ผลการบำบัดยาเสพติดชนิดยาบ้าโดยใช้โปรแกรมเมทริกซ์ร่วมกับการมีส่วนร่วมของครอบครัว

                                           โรงพยาบาลเกษตรสมบูรณ์ จังหวัดชัยภูมิ



                                                                   นางบัวทอง สถาน นางจินตนา จันทร์เสม และคณะ
                                                              โรงพยาบาลเกษตรสมบูรณ์ จังหวัดชัยภูมิ เขตสุขภาพที่ 9

                                                                                               ประเภท วิชาการ


                  ความสำคัญของปัญหา

                         ปัญหายาเสพติดเป็นปัญหาสำคัญระดับชาติที่ส่งผลกระทบต่อสังคมไทยในวงกว้าง โดยเฉพาะยาบ้า

                  หรือเมทแอมเฟตามีนซึ่งเป็นยาเสพติดที่มีการแพร่ระบาดมากที่สุดในประเทศไทย จากสถิติของสำนักงาน
                  คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด (ป.ป.ส.) พบว่า ในปี 2566 มีผู้เข้ารับการบำบัดยาเสพติด

                  ประเภทยาบ้ากว่า 200,000 ราย ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 80 ของผู้เข้ารับการบำบัดยาเสพติดทั้งหมด (สำนักงาน
                  ป.ป.ส., 2567) จังหวัดชัยภูมิ เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีปัญหาการแพร่ระบาดของยาบ้าในระดับสูง โดยอำเภอเกษตร

                  สมบูรณ์ มีผู้เข้ารับการบำบัดยาเสพติดประเภทยาบ้า ในปี 2565 - 2567 195,134 และ 220 คน ตามลำดับ

                  อย่างไรก็ตามพบว่าผู้ผ่านการบำบัดมีอัตราการกลับไปเสพซ้ำสูงถึงร้อยละ 40 - 50 (โรงพยาบาลเกษตร
                  สมบูรณ์, 2566) ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าการบำบัดรักษาแบบเดิมยังไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอ จากการทบทวน

                  วรรณกรรม พบว่าครอบครัวมีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนการบำบัดรักษาและป้องกันการกลับไปเสพซ้ำ
                  (จิราภรณ์ เรืองยิ่ง และคณะ, 2565; สมศักดิ์ ชุณหรัศมี, 2564) แต่การบำบัดรักษาในระบบปกติมักเน้น

                  เฉพาะตัวผู้ป่วยโดยไม่ได้ให้ความสำคัญกับการมีส่วนร่วมของครอบครัวอย่างเป็นระบบ ดังนั้นการศึกษาวิจัย

                  ครั้งนี้จึงมุ่งพัฒนาและทดสอบประสิทธิผลของโปรแกรมการบำบัดยาเสพติดโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัว
                  เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบำบัดรักษาและลดอัตราการกลับไปเสพซ้ำ


                  วัตถุประสงค์การศึกษา
                         เพื่อศึกษาเปรียบเทียบผลของการใช้โปรแกรมการบำบัดยาเสพติดชนิดยาบ้าโดยการมีส่วนร่วมของ

                  ครอบครัว ด้านความรู้เกี่ยวกับยาเสพติด ทักษะการเผชิญปัญหา และความสัมพันธ์ในครอบครัวของผู้ป่วย

                  ยาเสพติดประเภทยาบ้า ก่อนและหลังการเข้าร่วมโปรแกรมการบำบัดโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัว
                  และอัตราการหยุดเสพและอัตราการกลับไปเสพซ้ำระหว่างกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการบำบัดโดยการมีส่วนร่วม

                  ของครอบครัวกับกลุ่มที่ได้รับการบำบัดตามมาตรฐานปกติ

                  วิธีการศึกษา

                         การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-experimental research) แบบสองกลุ่มวัดผลก่อน

                  และหลังการทดลอง (Two-group pretest-posttest design) ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง ผู้ป่วยยาเสพติด
                  ประเภทยาบ้าที่เข้ารับการบำบัดรักษาที่โรงพยาบาลเกษตรสมบูรณ์ จังหวัดชัยภูมิ ระหว่างเดือนมกราคม -

                  ธันวาคม 2567 จำนวน 60 ราย โดยการสุ่มแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) ตามเกณฑ์คัดเข้า
                  และแบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 30 ราย โดยการสุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling)
   246   247   248   249   250   251   252   253   254   255   256