Page 328 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025
P. 328

G12

                                                     กายภาพบำบัดสัญจร


                                                                                นางสาวพิมลพรรณ พรหมบ้านสังข์
                                                      โรงพยาบาลแม่สาย อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย เขตสุขภาพที่ 1

                                                                                ประเภท นวัตกรรมและสิ่งประดิษฐ์


                  ความสำคัญของปัญหาวิจัย

                         จากสถิติการคัดกรองผู้สูงอายุด้านความเสี่ยงต่อการพลัดตกหกล้มในปี 2565, 2566 และปี 2567

                  มีจำนวน  172,  1,213 ,  1,173 รายตามลำดับ ประเมินจากค่า TUG( Time Up and Go ) พบเป็นกลุ่มเสี่ยง
                  พลัดตกหกล้มจำนวน   58,   374,  367 รายตามลำดับ ในปี 2565 มีการดำเนินการคัดกรองผู้สูงอายุในชุมชน

                  แต่ยังขาดการติดตามดูแลต่อเนื่อง และพบว่าผู้สูงอายุกลุ่มเสี่ยงต่อการพลัดตกหกล้มเมื่อมีภาวะหกล้มแล้ว
                  เกิดสภาวะติดเตียง เป็นภาระในการดูแลระยะยาว ในปี 2566 งานกายภาพบำบัด กลุ่มงานเวชกรรมฟื้นฟู

                  โรงพยาบาลแม่สายจึงได้พัฒนาระบบการติดตามดูแลต่อเนื่องผู้สูงอายุกลุ่มเสี่ยงต่อการพลัดตกหกล้ม

                  ด้านการเคลื่อนไหว โดยใช้การบริหารจัดสรรอัตรากำลังขยายการให้บริการเพื่อการดูแลผู้สูงอายุในชุมชน
                  ทั้งนี้ ด้วยข้อจำกัดด้านอัตรากำลัง และภาระงาน การดำเนินงานจึงสามารถออกให้บริการในแต่ละ รพ.สต.

                  เพียง 1 ครั้ง/เดือน
                         พบว่า ผู้สูงอายุกลุ่มเสี่ยงต่อการพลัดตกหกล้มที่ได้รับกิจกรรมกายภาพบำบัดในชุมชน ซึ่งประกอบด้วย

                  การตรวจร่างกายทางกายภาพบำบัด การบำบัดรักษาอาการปวดและการเคลื่อนไหว การออกกำลังกายกลุ่ม

                  การให้ความรู้เรื่องการพลัดตกหกล้มและข้อสะโพกหัก การปฏิบัติตนเมื่อเกิดภาวะพลัดตกหกล้มและข้อสะโพก
                  หัก มีความตระหนัก และให้ความสำคัญในการดูแลตนเองไม่ให้เกิดการพลัดตกหกล้ม และพบว่าผู้สูงอายุ

                  กลุ่มเสี่ยงต่อการพลัดตกหกล้มที่เกิดภาวะพลัดตกหกล้มแล้วมีข้อสะโพกหัก สามารถกลับมาเคลื่อนไหว

                  และเดินได้มากกว่าผู้สูงอายุที่ไม่ได้รับกิจกรรม
                         ดังนั้นการจัดกิจกรรม “กายภาพบำบัดสัญจร” สามารถช่วยส่งเสริมความรู้ ความตระหนัก และ

                  การดูแลผู้สูงอายุกลุ่มเสี่ยงต่อการพลัดตกหกล้มในชุมชนได้ มีโอกาสพัฒนาต่อยอดการมีส่วนร่วมระหว่างชุมชน

                  และทีมสหสาขาวิชาชีพในการดำเนินการดูแลผู้สูงอายุในชุมชน และหากสามารถพัฒนาจัดสรรอัตรากำลัง
                  ให้สามารถดำเนินการกิจกรรมกายภาพบำบัดสัญจรได้อย่างต่อเนื่อง เพิ่มจำนวนครั้งการออกให้บริการเป็น

                  1 ครั้งต่อสัปดาห์ จะยิ่งช่วยส่งเสริมการเคลื่อนไหวและการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันผู้สูงอายุได้เป็นอย่างดี

                  วัตถุประสงค์การศึกษา

                         1. เพื่อแสดงผลของการพัฒนาระบบการเข้าถึงบริการกายภาพบำบัดในผู้สูงอายุกลุ่มเสี่ยงต่อการพลัด
                  ตกหกล้มที่มีปัญหาทางกายในชุมชน

                         2. ผู้สูงอายุกลุ่มเสี่ยงต่อการพลัดตกหกล้มสามารถปฏิบัติกิจวัตรประจำวันได้ดีขึ้น
   323   324   325   326   327   328   329   330   331   332   333