Page 391 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025
P. 391
H25
การใช้เฝือกสบฟันที่ประยุกต์ใช้จุดสบที่เป็นนิสัย (Habitual Contact)
ในการรักษาผู้ป่วยแผ่นรองข้อต่อขากรรไกรเคลื่อนชนิดเข้าที่ได้เองที่มีอาการอ้าปากจำกัด
(Disc displacement with reduction, with intermittent locking)
นางสาววิภาวี ปฏิเวทย์
โรงพยาบาลมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี เขตสุขภาพที่ 4
ประเภท นวัตกรรมและสิ่งประดิษฐ์
ความสำคัญของปัญหาวิจัย
การรักษาผู้ป่วยเทมโพโรแมนดิบูลาร์ดิสออเดอร์ด้วยเฝือกสบฟันชนิดเสถียรแบบมิชิแกนด้วยการทำ
ด้านบดเคี้ยวของเฝือกสบฟันให้มีจุดสบของฟันคู่ตรงข้ามอย่างพร้อมเพรียงสม่ำเสมอเท่ากันทุกจุด โดยมีจุดสบที่
ขากรรไกรล่างอยู่ในตำแหน่งความสัมพันธ์ในศูนย์(Centric Relation, CR) และตำแหน่งการสบฟันที่เป็นนิสัย
(Habitual Contact, HC) แต่ในทางปฏิบัติเมื่อผู้ป่วยมีระนาบการสบฟันที่ไม่สม่ำเสมอ ฟันงอกเหนือระดับการสบ
ฟันล้มเอียง หรือโค้งสปีมีความโค้งมาก จะไม่สามารถกรอแต่งให้มีจุดสบสม่ำเสมอทั้งสองตำแหน่งนั้นได้
วัตถุประสงค์การศึกษา
ให้การรักษาผู้ป่วยเทมโพโรแมนดิบูลาร์ดิสออเดอร์ด้วยเฝือกสบฟันชนิดเสถียรแบบมิชิแกน มีระนาบ
การสบฟันที่ไม่สม่ำเสมอ ฟันงอกเหนือระดับการสบ ฟันล้มเอียง หรือโค้งสปีมีความโค้งมาก ด้วยการประยุกต์
ให้มีจุดสบที่ขากรรไกรล่างอยู่ในตำแหน่งการสบฟันที่เป็นนิสัย(Habitual Contact, HC) เพียงตำแหน่งเดียว
และติดตามผลการรักษาเป็นระยะเวลา 1 ปี
วิธีการศึกษา
1. ตรวจวินิจฉัยผู้ป่วยและวางแผนให้การรักษาด้วยด้วยเฝือกสบฟัน
2. ทบทวนผลการศึกษาที่เลือกใช้เฝือกสบฟันที่มีการประยุกต์ใช้ตำแหน่งการสบฟันที่เป็นนิสัย
3. ให้การรักษาผู้ป่วย
4. ติดตามผลการรักษา
