Page 777 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025
P. 777

T4

                                       การแพทย์รักษากาย ธรรมะรักษาใจ เพื่อการหลุดพ้น



                                                                                       นางสาวมณีรัตน์ ปัจจะวงษ์
                                                                 โรงพยาบาลอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี เขตสุขภาพที่ 8
                                                                                     ประเภท นวัตกรรมและสิ่งประดิษฐ์


                  1. ความส าคัญของปัญหา

                         ประเทศไทยกำลังก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุอย่างสมบูรณ์ (Aged Society) ซึ่งนำมาสู่การเพิ่มขึ้น

                  ของผู้ป่วยกลุ่มเปราะบางที่มีภาวะพึ่งพิงและผู้ป่วยระยะท้าย จากข้อมูลในระบบการดูแลต่อเนื่อง
                  ของโรงพยาบาลอุดรธานี พบว่าผู้ป่วยกลุ่มนี้มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นร้อยละ 15 ต่อปี ผู้สูงอายุบางรายอยู่คนเดียว

                  หรือครอบครัวไม่พร้อมดูแล เกิดความกังวลเกี่ยวกับอนาคต ความรู้สึกสูญเสียคุณค่าและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ และ

                  ไม่พร้อมที่จะเผชิญกับความเจ็บป่วยและความตายที่จะมาถึงในระยะเวลาอันใกล้ ขณะที่ระบบการดูแล
                  ที่มีอยู่ในปัจจุบันยังไม่สามารถตอบสนองความต้องการได้อย่างครอบคลุมและมีประสิทธิภาพ ขาดความเชื่อมโยง และ

                  บูรณาการ มุ่งเน้นการรักษาทางการแพทย์เป็นหลัก โดยมักละเลยมิติทางจิตใจและจิตวิญญาณ ผู้ป่วย

                  และครอบครัวต้องแสวงหาการดูแลในแต่ละด้านแยกส่วนกัน ทำให้เกิดช่องว่างในการดูแลและขาดการเชื่อมโยง
                  ที่เป็นองค์รวม

                         สถานชีวาภิบาลพุทธบุตรสวนเวฬุวันอุดรธานี ได้รับดูแลผู้ป่วยกลุ่มเปราะบาง และพระภิกษุอาพาธ
                  ที่มีภาวะพึ่งพิงและผู้ป่วยระยะท้าย จำนวน 25 ราย ส่วนใหญ่ไม่มีผู้ดูแล ผู้ดูแลไม่พร้อม บ้านไม่พร้อม

                  ผู้ป่วยมักจะวิตกกังวล และกลัว ไม่พร้อมที่จะเผชิญกับความเจ็บป่วยและความตายที่จะมาถึงในระยะเวลา

                  อันใกล้อย่างโดดเดี่ยว  ดังนั้น พระสมบูรณ์ ปวโร ประธานสงฆ์ และทีมดูแลผู้ป่วยในสถานชีวาภิบาล
                  จึงได้นำหลักธรรมะที่เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้ามาสาธยายพุทธพจน์ให้ผู้ป่วยฟัง เพื่อน้อมนำจิตใจของผู้ป่วย

                  ไปสู่การบรรลุมรรคผลนิพพานหรือการหลุดพ้นได้ ซึ่งเป็นการดูแลที่ครอบคลุมทั้งด้านร่างกาย จิตใจ
                  และจิตวิญญาณ สู่การตายดี รวมถึงการสร้างความเชื่อมั่นว่าผู้ป่วยจะได้รับการดูแลหลังเสียชีวิต โดยจัด

                  พิธีฌาปณกิจให้ด้วย

                  2. วัตถุประสงค์การศึกษา

                         เพื่อพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยกลุ่มเปราะบางที่มีภาวะพึ่งพิงและผู้ป่วยระยะท้ายแบบองค์รวม

                  โดยบูรณาการองค์ความรู้ทางการแพทย์ร่วมกับหลักพุทธธรรม เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของผู้ป่วย
                  รวมถึงเตรียมความพร้อมสำหรับการเผชิญความตายอย่างสงบ


                  3. วิธีการศึกษา
                         เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพแบบ Action Research โดยดำเนินการในสถานชีวาภิบาลพุทธบุตรสวนเวฬุวัน

                  อุดรธานีที่ดูแลผู้ป่วยกลุ่มเปราะบางที่มีภาวะพึ่งพิงและผู้ป่วยระยะท้าย
   772   773   774   775   776   777   778   779   780   781   782