Page 846 - TM_ปก E-Book SP Sharing 2025

R18

ที่ 3 = 113.33±4.11, (p<0.05) และก่อนผ่าตัด = 120.33±10.56) ขณะที่ไม่พบความแตกต่างของค่าเฉลี่ย

ของมุมงอเข่าระหว่างหลังผ่าตัดเดือนที่ 6 และก่อนผ่าตัด (หลังผ่าตัดเดือนที่ 6 = 120.74±4.37 และก่อนผ่าตัด
= 120.33±10.56, p=0.89)

มุมเหยียดเข่า ภายหลังการออกกำลังกายข้อเข่าร่วมกับการใช้วิธีการป้อนกลับด้วยสายตาโดยใช้

แสงเลเซอร์ พบว่า ค่าเฉลี่ยของมุมเหยียดเข่าในวันก่อนผ่าตัด, หลังผ่าตัดเดือนที่ 1, 3 และ 6 มีความแตกต่าง
กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) โดยพบว่า ค่าเฉลี่ยมุมเหยียดเข่าหลังผ่าตัดเดือนที่ 1, 3 และ 6 มีมุมเหยียดเข่า

น้อยกว่าก่อนผ่าตัด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (หลังผ่าตัดเดือนที่ 1 = 4.30±0.76 หลังผ่าตัดเดือนที่

3 = 3.44±0.37, หลังผ่าตัดเดือนที่ 6 = 2.48±0.40 และก่อนผ่าตัด = 9.01±1.44, p<0.01) กล่าวคือ
หลังผ่าตัดเดือนที่ 1, 3 และ 6 กลุ่มตัวอย่างสามารถเหยียดเข่าได้ดีกว่าก่อนผ่าตัด

ระดับคุณภาพชีวิต ค่าเฉลี่ยของคุณภาพชีวิตในวันก่อนผ่าตัดหลังผ่าตัดเดือนที่ 1, 3 และ 6 มีความแตกต่างกัน
อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) หลังได้รับการออกกำลังกายข้อเข่าร่วมกับการใช้วิธีการป้อนกลับด้วย

สายตาโดยใช้แสงเลเซอร์พบว่า หลังผ่าตัดเดือนที่ 1, 3 และ 6 มีคุณภาพชีวิตดีขึ้นมากกว่าก่อนผ่าตัดอย่างมี
นัยสำคัญทางสถิติ (หลังผ่าตัดเดือนที่ 1 = 79.69±14.24, หลังผ่าตัดเดือนที่ 3 = 90.88±10.85 , หลังผ่าตัด

เดือนที่ 6 = 96.69± 5.57 และก่อนผ่าตัด = 67.58±18.29, p<0.05)

อภิปรายผล

มุมงอเข่า ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า หลังการผ่าตัดค่าเฉลี่ยของมุมงอเข่าเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในช่วงหลัง

การผ่าตัดเดือนที่ 1, 3 และ 6 แต่อย่างไรก็ตามค่าเฉลี่ยมุมงอเข่าหลังการผ่าตัดเดือนที่ 1 และ 3 ยังคงน้อยกว่า
ก่อนการผ่าตัด แต่เมื่อเวลาผ่านไปจนถึงเดือนที่ 6 ค่าเฉลี่ยของมุมงอเข่ามีแนวโน้มกลับมาใกล้เคียงกับก่อนผ่าตัด

ซึ่งแสดงให้เห็นว่ากลุ่มตัวอย่างสามารถฟื้นตัวได้ดีขึ้นตามลำดับ ซึ่งสอดคล้องกับการศึกษาก่อนหน้า รายงานว่า

มุมงอเข่าหลังผ่าตัดจะมากกว่าก่อนผ่าตัดต้องใช้เวลา 6 เดือน (Bade et al., 2010)
มุมเหยียดเข่า ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างสามารถเหยียดเข่าได้ดีขึ้นหลังการผ่าตัดอย่างต่อเนื่อง

ในเดือนที่ 1, 3 และ 6 ซึ่งบ่งชี้ถึงการเคลื่อนไหวของข้อเข่าทำงานได้ดีขึ้นอาจเกิดจากผลของการออกกำลังกาย

ข้อเข่าร่วมกับการใช้วิธีการป้อนกลับด้วยสายตาโดยใช้แสงเลเซอร์ ที่อาจช่วยเพิ่มแรงจูงใจในการเคลื่อนไหว
ขณะออกกำลังกาย และกระตุ้นกล้ามเนื้อเหยียดเข่าให้ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น (Hardt et al.,

2018; Kondo et al., 2022; J. Y. Lee et al., 2020; Li et al., 2014) นำไปสู่การเพิ่มมุมข้อเข่าเพิ่มความแข็งแรง
ของกล้ามเนื้อข้อเข่า

ระดับคุณภาพชีวิต การศึกษาพบว่า หลังการผ่าตัดค่าเฉลี่ยของคุณภาพชีวิตเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ

ทางสถิติเมื่อเปรียบเทียบกับก่อนการผ่าตัด โดยเฉพาะในช่วงเดือนที่ 6 ซึ่งมีค่าเฉลี่ยของคุณภาพชีวิตสูงที่สุด
เมื่อเทียบกับช่วงเวลาก่อนและหลังผ่าตัดในเดือนที่ 1 และ 3 ซึ่งอาจเกิดจากการที่กลุ่มตัวอย่างสามารถ

เคลื่อนไหวข้อเข่าได้ดีขึ้น และสามารถกลับไปทำกิจกรรมในชีวิตประจำวันได้มากขึ้น ค่าเฉลี่ยของคุณภาพชีวิต
มีความแตกต่างทางคลินิกระหว่างก่อนผ่าตัดและหลังผ่าตัดเดือนที่ 1 ,3 และ 6 (Nishimoto et al., 2023)

ซึ่งแสดงให้เห็นว่า การออกกำลังกายข้อเข่าร่วมกับการใช้วิธีการป้อนกลับด้วยสายตาโดยใช้แสงเลเซอร์

สามารถเพิ่มคุณภาพชีวิตหลังผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าได้ดีขึ้น