Page 210 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025
P. 210

E8

                      ประสิทธิผลของโปรแกรมการเยี่ยมบ้านผู้ป่วยจิตเวช อำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ



                                                                                           นางชนิตา พานจันทร์
                                                               โรงพยาบาลขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ เขตสุขภาพที่ 10

                                                                                               ประเภท วิชาการ


                  ความสำคัญของปัญหา

                         ปัญหาจิตเวชก้าวร้าวรุนแรงเป็นประเด็นสำคัญระดับโลก โดยเฉพาะในกลุ่มผู้ป่วยจิตเภท ซึ่งมี
                  ประมาณ 1% ของประชากรทั่วโลก และในไทยก็มีอัตราใกล้เคียงกัน ผู้ป่วยจิตเภทมีความเสี่ยงฆ่าตัวตาย

                  ประมาณ 5 - 10% และราว 10 - 15% แสดงพฤติกรรมก้าวร้าวหรือทำร้ายผู้อื่น เขตสุขภาพจิตที่ 10 ของไทย

                  พบปัญหานี้ในระดับสูงเช่นกัน ปี 2566 อำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ มีผู้ป่วยจิตเวช 1,905 คน โดยเป็น
                  กลุ่มสีแดง (ญาติไม่ดี ยาไม่ดี) ซึ่งมีความเสี่ยงสูงต่อพฤติกรรมก้าวร้าวจำนวน 152 คน หรือ 7.98% ความไม่เท่า

                  เทียมทางเศรษฐกิจ การตีตรา และการขาดความรู้ในชุมชน ล้วนเป็นปัจจัยเสริมให้ปัญหารุนแรงขึ้น ประมาณ

                  76 - 85% ของผู้ป่วยจิตเวชในประเทศรายได้ต่ำ-ปานกลางไม่ได้รับการรักษาอย่างเหมาะสม การเยี่ยมบ้านจึง
                  เป็นแนวทางสำคัญในการเข้าถึง ดูแล และฟื้นฟูผู้ป่วยอย่างต่อเนื่องในชุมชน


                  วัตถุประสงค์การศึกษา
                         1. เพื่อเปรียบเทียบอาการกำเริบของผู้ป่วยจิตเวชก่อนหลังการใช้โปรแกรมการเยี่ยมบ้านผู้ป่วยจิตเวช

                         2. เพื่อเปรียบเทียบความรู้ของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเวชก่อนหลังการใช้โปรแกรมการเยี่ยมบ้านผู้ป่วยจิตเวช
                         3. เพื่อเปรียบเทียบการปฏิบัติตัวของผู้ป่วยจิตเวชก่อนหลังการใช้โปรแกรมการเยี่ยมบ้านผู้ป่วยจิตเวช

                         4. เพื่อพัฒนาโปรแกรมการเยี่ยมบ้านผู้ป่วยจิตเวช

                  สมมติฐานการวิจัย

                         1. ผู้ป่วยจิตเวชมีอาการกำเริบลดลงหลังการใช้โปรแกรมการเยี่ยมบ้านผู้ป่วยจิตเวช

                         2. ผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเวชมีความรู้หลังการใช้โปรแกรมเยี่ยมบ้านผู้ป่วยจิตเวชเพิ่มขึ้น
                         3. ผู้ป่วยจิตเวชปฏิบัติตัวหลังการใช้โปรแกรมการเยี่ยมบ้านผู้ป่วยจิตเวชดีขึ้น

                         4. โปรแกรมการเยี่ยมบ้านมีประสิทธิภาพเหมาะสมกับบริบทของพื้นที่

                  วิธีการศึกษา

                         การวิจัยเชิงทดลองเบื้องต้นครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบระดับความรู้ การปฏิบัติตัว และ
                  อาการกำเริบของผู้ป่วยจิตเวชก่อนและหลังการใช้โปรแกรมการเยี่ยมบ้านในอำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ

                  กลุ่มตัวอย่างคือผู้ดูแลและผู้ป่วยจิตเวชที่มีอาการกำเริบ จำนวน 11 คน คัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้

                  ประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบวัดความรู้ การปฏิบัติตัว และแบบสนทนา Focus group ซึ่งผ่าน
                  การตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาและมีค่าความเชื่อมั่น 0.617 การเก็บข้อมูลดำเนินระหว่างเดือนพฤศจิกายน

                  2567 ถึงมีนาคม 2568 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา ได้แก่ Paired t-test และ McNemar test
   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215