Page 236 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025
P. 236

E34

                  และมีอาการของโรคซึมเศร้าระดับรุนแรง 20 - 27 คะแนน ร้อยละ 5.50 มีความคิดอยากตายหรือไม่อยากมี

                  ชีวิตอยู่อย่างจริงจัง ไม่มีความคิดอยากตาย ร้อยละ 72.90 มีความคิดอยากตาย ร้อยละ 27.10 และไม่เคยมี
                  ความพยายามที่จะทำให้ตัวเองตายหรือลงมือฆ่าตัวตาย ร้อยละ 84.20 เคยพยายามฆ่าตัวตาย คิดเป็นร้อยละ

                  15.80ได้ติดตามผู้ป่วยและแนะนำควรปรึกษาแพทย์ เพื่อประเมินซ้ำ วินิจฉัยและบำบัดรักษา

                         จากการศึกษาวิจัยในครั้งนี้ พบว่านักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นส่วนใหญ่มีภาวะซึมเศร้าและพบมี
                  ภาวะซึมเศร้าระดับมากระดับ 15 - 19 คะแนน ร้อยละ 11.10 และมีอาการของโรคซึมเศร้าระดับรุนแรง

                  20 - 27 คะแนน ร้อยละ 5.50 ซึ่งสอดคล้องกับการศึกษาของ วิมลวรรณ ปัญญาว่อง และคณะ (2563) สำรวจ

                  โรงเรียนใน 13 เขตสุขภาพ โดยใช้แบบประเมินภาวะ ซึมเศร้าในวัยรุ่นฉบับภาษาไทย (Thai version of
                  patient health questionnaire for adolescents; PHQ-A) พบว่าความชุกของวัยรุ่นที่มีภาวะซึมเศร้าจาก

                  การถ่วงน้ำหนักประชากรวัยรุ่นอายุ 11 - 19 ปี ทั่วประเทศ เท่ากับ ร้อยละ 17.5 (คะแนน PHQ-A ≥ 10)
                  ซึ่งสามารถนำมาเป็นข้อมูลในการติดตามกลับมาประเมินและรักษาเพิ่มเติม รวมทั้งวางแผนในการดูแลต่อเนื่อง

                  ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

                  สรุปและข้อเสนอแนะ

                         สรุปได้ว่า ภาวะซึมเศร้าเป็นปัญหาที่สำคัญในวัยรุ่นอาจกลายเป็นโรคซึมเศร้าได้ในที่สุด ส่งผลกระทบ
                  รุนแรงจนทำให้เกิดการฆ่าตัวตายสำเร็จ ซึ่งหากไม่ได้รับการดูแลรักษาที่ถูกต้องเหมาะสม ควรมีความรู้ ความ

                  เข้าใจและตระหนักถึงปัญหาร้ายแรงที่จะเกิดขึ้น (โปรยทิพย์ สันตะพันธุ์ และคณะ, 2562) ควรมีการจัด

                  โปรแกรมเพื่อลดปัจจัยเสี่ยงและส่งเสริมปัจจัยปกป้องอย่างครอบคลุม เช่น การพัฒนาทักษะชีวิต หรือการ
                  เสริมสร้างความเข้มแข็งทางใจ เพื่อป้องกันภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่นมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น และสามารถช่วยลด

                  ผลกระทบจากภาวะซึมเศร้าลง (Garber, 2006 อ้างถึงในดวงใจ วัฒนสินธุ์, 2559) ดังนั้นวัยรุ่นที่มีภาวะ

                  ซึมเศร้า ควรได้รับการตรวจคัดกรองวินิจฉัยและให้รักษาการพยาบาลอย่างเป็นองค์รวม การให้คำปรึกษาที่
                  ถูกต้องกับระดับซึมเศร้า เพื่อลดความเสี่ยงของการทำร้ายตนเองสามารถปรับเปลี่ยนความคิดอารมณ์พฤติกรรม

                  ในทางที่ดีขึ้นและเหมาะสม ช่วยให้ดำเนินชีวิตในสังคมได้อย่างปกติสุขต่อไปได้

                  ข้อเสนอแนะในการนำผลวิจัยไปใช้

                         1. ขอความร่วมมือระหว่างครูผู้ปกครองและบุคลากร และมีส่วนร่วมระหว่างหน่วยงาน ที่เกี่ยวข้อง

                  และสมาชิกในครอบครัว เน้นการดูแลช่วยเหลือตั้งแต่ระดับบุคคล ครอบครัว สังคมหรือชุมชน
                         2. จัดโปรแกรมการพัฒนาความเข้มแข็งทางใจ การพัฒนาทักษะชีวิตในโรงเรียนเพื่อสร้างความ

                  เข้มแข็งรวมทั้งการให้คำปรึกษาครอบครัว และการคัดกรองภาวะซึมเศร้าโดยเร็วเพื่อช่วยเหลือได้ทันที
                         3. ควรเก็บข้อมูลให้ครอบคลุมกลุ่มวัยรุ่นตอนต้นอายุ 12 - 15 ปี ทั้งหมดในอำเภอโป่งน้ำร้อนเพื่อ

                  ค้นหาและคัดกรองผู้ที่มีภาวะเสี่ยงในการเกิดภาวะซึมเศร้า อย่างน้อยปีละ 2 ครั้ง และแนะนำบริการทาง

                  โทรศัพท์เบอร์ 039–387003 - 4 ต่อ 119 เบอร์ตรงคลินิกจิตเวชและยาเสพติด รพ.โป่งน้ำร้อน 063-4872567
                  FB กลุ่มงานจิตเวชและยาเสพติด รพ.โป่งน้ำร้อนหรือสายด่วน 1323 เพื่อให้คำแนะนำและส่งต่อรับการรักษาที่

                  ถูกต้อง
   231   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241