Page 560 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025

L19

เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย
1. เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป เพศ อายุ ระยะเวลาเป็น

โรคเบาหวาน แบบตรวจประเมินเท้าสำหรับผู้ป่วยเบาหวาน
2. เครื่องมือที่ใช้ในการดำเนินการวิจัย คือ โปรแกรมนวดกดจุดฝ่าเท้าร่วมกับการบริหารฝ่าเท้า
การวิเคราะห์ข้อมูล ข้อมูลส่วนบุคคลทั่วไป ได้แก่ เพศ อายุ ระยะเวลาเป็นโรคเบาหวาน วิเคราะห์
โดยสถิติพรรณนา เปรียบเทียบความแตกต่างของจุดชาเท้ากลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองก่อนและหลังการศึกษา

โดยใช้สถิติ t-test ภายในกลุ่มใช้สถิติ pair t-test

ผลการศึกษา
ข้อมูลส่วนบุคคลทั่วไป พบว่า กลุ่มทดลองส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง จำนวน 22 คน คิดเป็นร้อยละ 70.96
อายุเฉลี่ย 57 ปี ส่วนใหญ่อยู่ในช่วงอายุ 51 – 60 ปี จำนวน 20 คน คิดเป็นร้อยละ 64.51 ระยะเวลาเป็น
โรคเบาหวาน พบมากทีสุด คือ 1 – 5 ปี จำนวน 16 คน คิดเป็นร้อยละ 51.61 1)การเปรียบเทียบจุดชาเท้า

ก่อนการศึกษาในกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม พบว่า ค่าเฉลี่ยจุดชาเท้าของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม
ไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 2) การเปรียบเทียบจุดชาเท้าก่อนและหลังการศึกษาในกลุ่มทดลอง
พบว่า จุดชาเท้าหลังการศึกษา ลดลง กว่าก่อนการศึกษา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3) การเปรียบเทียบ

จุดชาเท้าก่อนและหลังการศึกษาในกลุ่มควบคุม พบว่า จุดชาเท้าก่อนและหลังการศึกษา ไม่แตกต่างกัน
อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 4) การเปรียบเทียบจุดชาเท้าหลังการศึกษาในกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม
พบว่า ค่าเฉลี่ยกลุ่มทดลอง เท่ากับ 2.26 ค่าเฉลี่ยกลุ่มควบคุม เท่ากับ 5.42 เมื่อเปรียบเทียบความแตกต่างกัน
เท่ากับ -3.16 ดังนั้น จากการทดสอบสถิติ t พบว่าค่าเฉลี่ยจุดชาเท้าของกลุ่มทดลอง ลดลง กว่ากลุ่มควบคุม
อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ

อภิปรายผล
ผลของโปรแกรมการนวดกดจุดฝ่าเท้าร่วมกับการบริหารฝ่าเท้าในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่มีอาการ
ชาเท้า พบว่า ค่าเฉลี่ยจุดชาเท้าก่อนและหลังการศึกษา แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
โดยค่าเฉลี่ยจุดชาเท้าหลังการศึกษาลดลงกว่าก่อนการศึกษา ทั้งนี้การนวดจะส่งผลในการกระตุ้นระบบไหลเวียนเลือด
เกิดการกระตุ้นการหลั่งสารสื่อประสาท และสารฮีสตามีน มีส่วนทำให้หลอดเลือดขยายตัว การไหลเวียนของเลือด

สะดวกขึ้น เส้นประสาทที่อยู่ส่วนปลายได้รับออกซิเจนและอาหารมากขึ้น อาการชาจะลดลง สอดคล้องกับทฤษฎี
การแพทย์ทางเลือกในสาขาการนวดกดจุสะท้อนฝ่าเท้า การบริหารเท้าช่วยชะลอการเกิดความเสื่อมของระบบ
ประสาทส่วนปลายและเพิ่มการไหลเวียนเลือดส่วนปลายเท้า

สรุป จากการศึกษาพบว่าค่าเฉลี่ยจุดชาเท้าของกลุ่มทดลอง ลดลง กว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ
ทางสถิติ แสดงถึงค่าระดับอาการชาเท้าลดลง ซึ่งบ่งบอกว่าผู้ป่วยเบาหวานมีอาการดีขึ้น เมื่อนำค่าเฉลี่ย
มาทดสอบเปรียบเทียบกันระหว่างก่อนและหลังทดลองพบว่า แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
ข้อเสนอแนะ ควรมีการศึกษาเพื่อพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยเบาหวานที่มีอาการชาเท้าร่วมกับ
ทีมสหวิชาชีพ และมีการศึกษาการใช้นวัตกรรมสิ่งประดิษฐ์ลูกกลิ้งนวดเท้าร่วมกับการนวดและการบริหารฝ่าเท้า