Page 1060 - TM_ปก E-Book SP Sharing 2025

X2

วัตถุประสงค์การศึกษา

เพื่อเปรียบเทียบระดับความปวดของผู้ป่วยสมองบาดเจ็บ กลุ่มที่ไม่ใช้และกลุ่มที่ใช้แนวปฏิบัติ
ทางคลินิกสำหรับการจัดการความปวดในผู้ป่วยสมองบาดเจ็บ

วิธีการศึกษา
เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi –experimental research ) แบบทดสอบก่อนและหลังการทดลอง

ในกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม (non-randomized control group pretest posttest design) เพื่อศึกษา

ประสิทธิผลของการใช้แนวปฏิบัติทางคลินิกสำหรับการจัดการความปวดในผู้ป่วยสมองบาดเจ็บวิกฤตหอผู้ป่วย
วิกฤตศัลยกรรม โรงพยาบาลน่าน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบระดับความปวดของผู้ป่วยสมองบาดเจ็บ

กลุ่มที่ไม่ใช้และกลุ่มที่ใช้แนวปฏิบัติทางคลินิกสำหรับการจัดการความปวดในผู้ป่วยสมองบาดเจ็บ กลุ่มตัวอย่าง
ที่ศึกษาตามเกณฑ์คัดเข้าเป็นผู้ป่วยสมองบาดเจ็บที่คะแนนระดับความรู้สึกตัวมากกว่า 3 คะแนน

เข้าใจการสื่อสารด้วยภาษาไทย และญาติผู้ดูแลยินยอมเข้าร่วมโครงการ เข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยวิกฤต

ศัลยกรรมประสาท โรงพยาบาลน่าน ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2566 - มกราคม 2567 โดยแบ่งเป็น 2 กลุ่ม
คือ กลุ่มควบคุมคือผู้ป่วยสมองบาดเจ็บกลุ่มที่ใช้แนวทางปฏิบัติเดิม จำนวน 24 ราย และกลุ่มทดลอง

คือ ผู้ป่วยสมองบาดเจ็บกลุ่มที่ใช้แนวปฏิบัติทางคลินิกสำหรับการจัดการความปวด จำนวน 24 ราย เครื่องมือ
ที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แนวปฏิบัติทางคลินิกสำหรับการจัดการความปวดในผู้ป่วยสมองบาดเจ็บ

หอผู้ป่วยวิกฤตศัลยกรรมประสาท โรงพยาบาลน่าน ที่พัฒนามาจากแนวปฏิบัติทางคลินิกสำหรับการจัดการ

ความปวดในผู้ป่วยวิกฤตศัลยกรรมของสุภาภรณ์ บุณโยทยานและคณะ (2554) และเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บ
รวบรวมข้อมูลประกอบด้วยแบบประเมินความปวดด้วยการบอกเป็นตัวเลข(numeric rating scale[NRS])

และแบบประเมินความปวดผู้ป่วยสมองบาดเจ็บ (Critical-Care Pain Observation Tool-Neuro

[CPOT-Neuro]) เปรียบเทียบข้อมูลส่วนบุคคลโดยใช้สถิติบรรยาย จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย เปรียบด้วยสถิติ
Fisher’s exact probability test ข้อมูลคะแนนระดับความปวดวิเคราะห์ด้วยสถิติ Independent T-test

ภายหลังการทดสอบการกระจายของข้อมูลกลุ่มตัวอย่างด้วยสถิติ Kolmogorov-Smirnov แล้วพบว่า เป็นการ

แจกแจงแบบปกติ

ผลการศึกษา

ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างก่อนมีการใช้แนวปฏิบัติและกลุ่มที่ใช้แนวปฏิบัติจำนวนกลุ่มละ
24 คน ข้อมูลทั่วไปของกลุ่มตัวอย่างใกล้เคียงกัน โดยส่วนใหญ่เป็นเพศชายร้อยละ 75.00 และร้อยละ 91.67

ตามลำดับ และมีอายุมากกว่า 65 ปี มากที่สุดคิดเป็นร้อยละ 33.33 และ 29.17 ตามลำดับ กลุ่มตัวอย่าง
ส่วนใหญ่ได้รับการผ่าตัดสมองร้อยละ 58.33 และร้อยละ83.33 ตามลำดับ ส่วนใหญ่ใส่ท่อช่วยหายใจ

คิดเป็นร้อยละ 83.33 และ70.83 ตามลำดับ ส่วนใหญ่ไม่มีโรคประจำตัวคิดเป็นร้อยละ 54.17 และร้อยละ

62.50 ตามลำดับ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้แนวปฏิบัติได้รับการจัดการความปวดอย่างเหมาะสมสูงขึ้นทุกตัวชี้วัด
โดยตัวชี้วัดในด้านการประเมินความปวดอย่างน้อย 4 ชั่วโมง ได้รับการบรรเทาความปวดด้วยวิธีที่เหมาะสม

กับระดับความปวด และบันทึกระดับความปวดในฟอร์มปรอททุก 4 ชั่วโมง (48 ชั่วโมงแรก) สูงกว่ากลุ่มก่อนใช้
แนวปฏิบัติ แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) และกลุ่มตัวอย่างที่ใช้แนวปฏิบัติทางคลินิกสำหรับ