Page 128 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025
P. 128
C8
ผลลัพธ์การส่งต่อผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นนอกโรงพยาบาล ที่มีข้อบ่งชี้ในการใส่เครื่องพยุงหัวใจ
และปอดไปยังห้องฉุกเฉิน
นางสาวกัญญารัตน์ พูลสุข และคณะ
โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เขตสุขภาพที่ 13 กรุงเทพมหานคร
ประเภท วิชาการ
ความสำคัญของปัญหาวิจัย
ภาวะหัวใจหยุดเต้นฉับพลัน (Cardiac arrest) เกิดขึ้นได้หลายสาเหตุ ซึ่งสาเหตุที่พบมากที่สุดมาจาก
ภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ ทำให้เลือดไปเลี้ยงส่วนสำคัญของร่างกายไม่เพียงพอระบบการทำงานในร่างกาย
ทำงานล้มเหลว นำมาสู่ภาวะหัวใจหยุดเต้นฉับพลันได้ การรักษาภาวะหัวใจหยุดเต้นฉับพลันด้วยการใช้
กระแสไฟฟ้า และรักษาโดยการกระตุ้นการบีบตัวของหลอดเลือด1 ผลการศึกษาของ American Heart
Association (AHA) ในประเทศสหรัฐอเมริกากล่าวว่า ผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นฉับพลันนอกโรงพยาบาล
(Out-Hospital Cardiac arrest; OHCA) มีโอกาสเสียชีวิตค่อนข้างสูงปัจจัยสำคัญในการเพิ่มโอกาสการรอด
ชีวิตของผู้ป่วยนอกโรงพยาบาล คือ ห่วงโซ่การรอดชีวิต (Out-of-hospital Chain of Survival) ปัจจุบัน
มีเทคโนโลยีที่ช่วยเพิ่มโอกาสการรอดชีวิตของผู้ป่วยกลุ่มหัวใจหยุดเต้นฉับพลัน คือ การใส่เครื่องพยุงการทำงาน
ของหัวใจและปอด (Extracorporeal Membrane Oxygenation ; ECMO) จากการทบวรรณกรรมของประเทศ
เนเธอร์แลน พบว่า 20% ของผู้ป่วยที่ได้รับการทำ Extracorporeal membrane oxygenation CPR (ECPR)
นอกโรงพยาบาลมีการรอดชีวิตที่สูงกว่า และการตอบสนองของระบบประสาทการรอดชีวิตที่สูงกว่าและ
การตอบสนองของระบบประสาทที่ดีกว่าอีกกลุ่มที่ไม่ได้ทำ Extracorporeal membrane oxygenation CPR
(ECPR) ในประเทศสิงคโปร์ และอีกหลายประเทศ มีผลการศึกษาสนับสนุนการทำ ECPR ว่าเป็นปัจจัยสำคัญ
ในการเพิ่มโอกาสช่วยชีวิตของผู้ป่วย การทำ ECPR ในผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นฉับพลันนอกโรงพยาบาล เป็นความ
ท้าทายอย่างยิ่ง เนื่องจากข้อจำกัดด้านทรัพยากรและสภาพแวดล้อมที่ไม่แน่นอน ส่งผลให้ทีมปฏิบัติการ
ต้องเผชิญกับแรงกดดัน ในการนำส่งผู้ป่วยไปยังโรงพยาบาลที่เหมาะสม อย่างรวดเร็วและปลอดภัย ดังนั้น
ศูนย์รับแจ้งเหตุและสั่งการจึงมีบทบาทสำคัญในการประสานงาน และส่งต่อข้อมูลไปยังโรงพยาบาล เพื่อให้
การดูแลผู้ป่วยเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด และยังเป็นหน่วยงานหลักในการให้คำปรึกษาทางการแพทย์
ประเมินระดับความรุนแรงของผู้ป่วยผ่านทางโทรศัพท์และจัดส่งหน่วยปฏิบัติการฉุกเฉินในระดับที่เหมาะสม
รวมถึงการประสานส่งต่อผู้ป่วยไปยังโรงพยา-บาลที่ใกล้เคียงหรือเหมาะสมกับภาวะฉุกเฉินของผู้ป่วย สำหรับ
ผู้ป่วยที่มีข้อบ่งชี้ในการทำ ECPR ศูนย์สั่งการควรมีบทบาทสำคัญในการประสานนำส่งไปยังโรงพยาบาล
ที่สามารถให้การรักษาได้อย่างทันท่วงที อย่างไรก็ตามจากการทบทวนวรรณกรรม ยังไม่พบรายงานในประเทศไทย
กล่าวถึงการประสานงานส่งต่อผู้ป่วยที่มีข้อบ่งชี้ในการทำ ECPR ตั้งแต่นอกโรงพยาบาล ดังนั้นคณะผู้วิจัย
จึงเล็งเห็นถึงความสำคัญของกระบวนการที่กล่าวมาข้างต้น และต้องการศึกษาผลลัพธ์ของการนำส่งผู้ป่วยหัวใจ
