Page 131 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025
P. 131
C11
ส่วนที่ 2 กล่าวถึงความสัมพันธ์อัตราการรอดชีวิตของแต่ละกลุ่ม ผลการศึกษาได้กล่าวว่า กลุ่มผู้ป่วย
ที่มีข้อบ่งชี้ในการทำ ECPR และได้ทำ ECPR มีความสัมพันธ์การรอดชีวิตจนถึงรับไว้รักษาในโรงพยาบาล และ
รอดชีวิตกลับบ้านอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P-value<0.05) ซึ่งมีโอกาสรอดชีวิตสูงกว่ากลุ่มที่ไม่มีข้อบ่งชี้
ในการทำ ECPR ถึง 28.63 เท่าในการรอดชีวิตจนถึงรับไว้รักษาในโรงพยาบาล และ 10.17 เท่าในการรอดชีวิต
กลับบ้าน กลุ่มที่มีข้อบ่งชี้ในการทำ ECPR แต่ไม่ได้ทำ ECPR โอกาสรอดชีวิตกลับบ้านสูงกว่ากลุ่มที่ไม่มีข้อบ่งชี้
อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (OR = 20.35, P-value < 0.05) สุดท้ายกลุ่มผู้ป่วยที่มีข้อบ่งชี้ในการทำ ECPR ที่ี่ได้
ทำ ECPR และไม่ได้ทำ ECPR การรอดชีวิตจนถึงรับไว้รักษาในโรงพยาบาล (OR = 10.00, P-value = 0.1312)
และการรอดชีวิตกลับบ้าน (OR = 1.50, P-value = 1.0000) ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ
อภิปรายผล
ผลการศึกษาในหลายประเทศแสดงให้เห็นว่า ผู้ป่วยที่ได้รับการทำ ECPR ในโรงพยาบาลมีโอกาสรอดชีวิต
สูงกว่าผู้ป่วยในกลุ่มอื่นๆ โดยมีอัตราการรอดชีวิตสูงถึง 9.27 เท่า ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากงานวิจัยในหลาย
ประเทศที่แนะนำให้พิจารณาการทำ ECPR ตั้งแต่ในระยะก่อนถึงโรงพยาบาล (Pre-Hospital) เช่น ประเทศ
เนเธอร์แลนด์ และไต้หวัน รวมถึงประเทศอื่น ๆ ที่เห็นความสำคัญของการเริ่มต้นการรักษานี้โดยเร็วที่สุด
อย่างไรก็ตาม เมื่อทบทวนในแง่มุมต่าง ๆ จากงานวิจัยในประเทศไทย พบว่า การทำ ECPR ในโรงพยาบาล
มีอัตราการเสียชีวิตสูงถึง 77.8% ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความท้าทายและข้อจำกัดในการใช้เทคนิคนี้ในบางกรณี
นอกจากนี้ผลการศึกษาจากประเทศอินเดียยังกล่าวว่า ข้อมูลเกี่ยวกับการพิจารณาทำ ECPR นอกโรงพยาบาล
ยังมีอยู่อย่างจำกัด แต่ในกรณีที่ผู้ป่วยมีข้อบ่งชี้ที่ชัดเจนและสามารถทำการรักษาได้อย่างรวดเร็ว การพิจารณา
ทำ ECPR นอกโรงพยาบาลเป็นสิ่งที่สามารถทำได้ทันที เพื่อเพิ่มโอกาสในการรอดชีวิต และผลลัพธ์ที่ดีในระยะยาว
ของผู้ป่วยที่หัวใจหยุดเต้นฉับพลัน แต่อย่างไรก็ตามจากผลการศึกษาบทความนี้ยังมีข้อจำกัดด้านปริมาณผู้ป่วย
ที่เข้าร่วมการศึกษาในกลุ่มที่มีข้อบ่งชี้ในการทำ ECPR หากอนาคตมีจำนวนข้อมูลมากขึ้น จะสามารถ
เทียบอัตราการรอดชีวิตได้แม่นยำมากขึ้น
สรุปและข้อเสนอแนะ
การทำ Extracorporeal Cardiopulmonary Resuscitation (ECPR) มีผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
ในการเพิ่มอัตราการรอดชีวิตของผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นฉับพลันนอกโรงพยาบาล มีผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
ในการเพิ่มอัตราการรอดชีวิตของผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นฉับพลันนอกโรงพยาบาล และยังมีโอกาสที่ผู้ป่วยรอดชีวิต
กลับมาใช้ชีวิตได้ที่บ้านมากกว่ากลุ่มที่ไม่ได้ทำ อย่างไรก็ตามปัจจัยที่ส่งผลต่อการรอดชีวิตของผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้น
นอกโรงพยาบาลยังมีหลายปัจจัยที่ต้องพิจารณา ในอนาคตจะต้องมีการศึกษา เก็บข้อมูลตัวอย่าง
และครอบคลุมปัจจัยต่างๆเพิ่มมากขึ้น เพื่อเพิ่มความแม่นยำในการเปรียบเทียบผลลัพธ์ อัตราการรอดชีวิต
และการดูแลรักษาผู้ป่วยในระยะยาวได้อย่างมีประสิทธิภาพ
