Page 317 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025
P. 317

G1

                          ผลของโปรแกรมป้องกันการหกล้มต่อการรับรู้และพฤติกรรมการป้องกันหกล้ม

                                                     ของผู้สูงอายุในชุมชน

                     Effects of Fall Prevention Program on Perception and Fall Prevention Behaviors

                                            among Elderly in the community



                                                                                        นางสาวนงคราญ ใจเพียร
                                                   โรงพยาบาลดอกคำใต้ อำเภอดอกคำใต้ จังหวัดพะเยา เขตสุขภาพที่  1

                                                                                               ประเภท วิชาการ



                  ความสำคัญปัญหาการวิจัย
                         ประเทศไทยมีสัดส่วนประชากรผู้สูงอายุเพิ่มมากขึ้น โดยในปี 2566 จำนวนผู้สูงอายุของไทยได้เพิ่มเป็น

                  ร้อยละ 20.08 ของประชากรทั้งหมด ทำให้สังคมไทยเป็นสังคมผู้สูงอายุอย่างสมบูรณ์ จังหวัดพะเยามีสัดส่วน
                  ประชากรผู้สูงอายุคิดเป็นร้อยละ 26.54 ของประชากรทั้งหมด มากเป็นอันดับที่ 4 ของจังหวัดในภาคเหนือ

                  ทั้งหมด (กรมกิจการผู้สูงอายุ, 2567) ปัญหาสุขภาพของผู้สูงอายุที่พบบ่อย คือ การพลัดตกหกล้มโรงพยาบาล

                  ดอกคำใต้ พบผู้สูงอายุที่มารักษาด้วยสาเหตุหกล้มในแต่ละปีมีจำนวนเพิ่มขึ้น กล่าวคือมีจำนวน 339,371
                  และ 548 คน ในปี 2564-2566 ตามลำดับ ในจำนวนนี้มีความรุนแรงของการบาดเจ็บจนได้รักษา

                  ในโรงพยาบาลและส่งต่อไปโรงพยาบาลแม่ข่ายคิดเป็นร้อยละ 22.41, 23.18 และ 24.49 ของจำนวนผู้บาดเจ็บ
                  ทั้งหมดในปี 2564-2566 ตามลำดับ (หน่วยเวชระเบียนโรงพยาบาลดอกคำใต้, 2567)

                         ผลกระทบของการพลัดตกหกล้มนอกจากจะเป็นสาเหตุสำคัญของการบาดเจ็บและการเสียชีวิต
                  ของผู้สูงอายุแล้ว อาจทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อนที่ต้องรักษาในโรงพยาบาลนาน ในผู้สูงอายุหกล้มและ

                  กระดูกหัก พบว่า 1 ใน 5 ไม่สามารถกลับมาเดินได้อีก และบางส่วนต้องใช้รถเข็นไปตลอด ส่งผลให้ผู้สูงอายุ

                  สูญเสียความสามารถในการดูแลตนเอง มีภาวะสับสน มีปัญหาการเคลื่อนไหวทำให้เกิดอาการซึมเศร้าตามมา
                  (มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย, 2558) นอกจากนี้แล้วยังก่อให้เกิดภาวะทุพพลภาพหรืออันตรายต่อ

                  ชีวิตได้ (สถาบันเวชศาสตร์สมเด็จพระสังฆราชญาณสังวรเพื่อผู้สูงอายุ, 2562) จากผลกระทบดังที่กล่าวมา
                  การป้องกันการพลัดตกหกล้มจึงเป็นมาตรการสำคัญ ที่จะป้องกันความพิการ ช่วยให้ผู้สูงอายุสามารถช่วยเหลือ

                  ตนเอง ลดภาระของญาติและคนในครอบครัว ลดความเสี่ยงในการพลัดตกหกล้ม ทำให้ผู้สูงอายุสามารถ
                  ดำรงชีวิตได้อย่างมีความสุขที่ดีตามศักยภาพของตนเอง (ฐิติมา ทาสุวรรณอินทร์ และ กรรณิการ์ เทพกิจ,

                  2560)

                         ผู้วิจัยจึงมีความสนใจศึกษาผลของโปรแกรมป้องกันการหกล้มในผู้สูงอายุ ที่อาศัยอยู่ในชุมชน
                  โดยได้นํามโนทัศน์แบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพและแรงสนับสนุนจากครอบครัวมาประยุกต์ใช้ในการวิจัย

                  ทั้งนี้ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับคือ ผู้สูงอายุมีการรับรู้เกี่ยวกับการหกล้มและมีพฤติกรรมการป้องกันหกล้ม
                  เพิ่มขึ้น ลดการเจ็บป่วยจากการพลัดตกหกล้ม ส่งผลโดยรวมต่อภาวะสุขภาพผู้สูงอายุในชุมชน และสามารถใช้

                  เป็นแนวทางในการพัฒนารูปแบบการดำเนินกิจกรรมการป้องกันหกล้มในผู้สูงอายุได้
   312   313   314   315   316   317   318   319   320   321   322