Page 318 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025

G2

วัตถุประสงค์การศึกษา

ศึกษาผลของโปรแกรมป้องกันการหกล้มในผู้สูงอายุต่อการรับรู้และพฤติกรรมการป้องกันหกล้มของ
ผู้สูงอายุโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยการรับรู้และพฤติกรรมการป้องกันหกล้มก่อน

และหลังได้รับโปรแกรมฯ และเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยการรับรู้และพฤติกรรมการป้องกันหกล้มระหว่าง

กลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมฯ และกลุ่มที่ดูแลตนเองตามปกติ

วิธีการศึกษา

การวิจัยครั้งนี้เป็นงานวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-Experimental research) แบบสองกลุ่มวัดผลก่อนหลัง
การทดลอง ระยะเวลาในการดำเนินวิจัยระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม 2567 ถึง 31 ธันวาคม 2567

ประชากร คือ ผู้สูงอายุที่มีอายุระหว่าง 60-79 ปี ทั้งเพศชายและเพศหญิง ที่อาศัยอยู่ในตำบลดอนศรีชุม
อำเภอดอกคำใต้ จังหวัดพะเยา

กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้สูงอายุที่มีอายุ 60-79 ปี ทั้งเพศชายและเพศหญิง ที่ได้รับการจำแนกเป็น

กลุ่มติดสังคม (มีคะแนนประเมินความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวันขั้นพื้นฐาน (Barthel ADL) เท่ากับ
หรือมากกว่า 12 คะแนนขึ้นไป) มีความเสี่ยงต่อการหกล้ม กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้วิธี

power analysis โดยกำหนดระดับความเชื่อมั่นที่ .05 ระดับ อำนาจการทดสอบ (level of power) ที่ .80
และคำนวณค่า ขนาดอิทธิผล (effect size) จากผลการวิจัยของ ฐิติมา ทาสุวรรณอินทร์ และกรรณิการ์

เทพกิจ (2560) ที่ศึกษา ผลของโปรแกรมการป้องกันการพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุ และนำมาคำนวณโดยใช้

โปรแกรมคอมพิวเตอร์ G*power version 3.1.9.2 ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 30 ราย แต่่ป้องกันการสูญหาย
ของกลุ่มตัวอย่าง (Drop out) จึงได้เพิ่มขนาดกลุ่มตัวอย่างอีกร้อยละ 10 (Lemeshow et al., 1990)

ได้จำนวน 33 ราย แต่เนื่องจากกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุที่มีความเสี่ยงในการเข้าร่วมกิจกรรมไม่ครบ

ตามโปรแกรม ดังนั้นในการวิจัยครั้ง นี้ ผู้วิจัยจึงกำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่าง 40 ราย แบ่งเป็นกลุ่มควบคุม
20 ราย และกลุ่มทดลอง 20 ราย

การคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างมีขั้นตอนคือ สุ่มเลือกพื้นที่ในการศึกษาโดยการสุ่มอย่างง่ายด้วยวิธีการ

จับฉลากมา 2 หมู่บ้าน กำหนดให้หมู่บ้านที่ 1 เป็นกลุ่มควบคุม หมู่บ้านที่ 2 เป็นกลุ่มทดลอง จากนั้นคัดเลือก
กลุ่มตัวอย่างตามเกณฑ์คัดเข้า และทำการสุ่มอย่างง่าย (simple random sampling) โดยวิธีจับฉลาก

(Lottery method) แบบไม่แทนที่ จนได้กลุ่มทดลองจำนวน 20 คน และกลุ่มควบคุมจำนวน 20 คน

เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย

โปรแกรมการป้องกันหกล้มในผู้สูงอายุ คู่มือการออกกำลังกายในผู้สูงอายุ แบบสอบถามพฤติกรรมการ
ป้องกันหกล้ม แบบสอบถามการรับรู้การป้องกันหกล้ม ได้ผ่านตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ

จำนวน 3 ท่าน ด้วยวิธีการหาดัชนีความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาทั้งฉบับ (Content Validity Index: CVI) ได้เท่ากับ 1

แบบสอบถามพฤติกรรมการป้องกันหกล้มในผู้สูงอายุ และแบบสอบถามการรับรู้การป้องกันหกล้มในผู้สูงอายุ นำไป
ทดลองใช้กับกลุ่มตัวอย่างที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันจำนวน 30 คน แล้ววิเคราห์หาค่าความเชื่อมั่นโดยใช้สูตร

สัมประสิทธิ์แอลฟา (Conbach’s Alpha Coeffient) ได้ 0.79 และ 0.78 ตามลำดับ