Page 339 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025
P. 339
G23
หรือเชื้อโรคในชีวิตประจำวัน (World Health Organization, 2018) รวมถึงพยาบาลวิชาชีพต้องมีความรู้
แต่เนื่องจากขาดการฟื้นฟูมานาน ผลคะแนนเฉลี่ยก่อนใช้รูปแบบจึงอยู่ในระดับปานกลางแต่เมื่อได้รับการอบรม
ได้ใช้รูปแบบฯจึงอยู่ในระดับสูง และมีความพึงพอใจเนื่องจากมีความชัดเจนในการนำไปปฏิบัติ สำหรับผู้ดูแล
ก็พบว่ามีความรู้หลังเข้าร่วมใช้รูปแบบฯสูงกว่า มีความสามารถ และพึงพอใจระดับมาก เนื่องจากเป็นเรื่อง
จำเป็นใกล้ตัวและต้องดูแลจริง จึงมีความตั้งใจ สนใจ กิจกรรมบางอย่างเป็นการเสริมแรง ป้องกันภาวะหมดไฟ
ของผู้ดูแล เช่นจัดกิจกรรมกลุ่มสันทนาการ เกมกลุ่ม การสร้างพลังเชิงบวก เชิญวิทยากรภายนอกบรรยาย
เพื่อสร้างแรงบันดาลใจ ที่ผ่านมายังไม่เคยมีมาก่อน นอกจากนี้การจัดกิจกรรมเสริมอาชีพร่วมกับผู้สูงอายุ เช่น
การพับถุงกระดาษ การทำดอกไม้จันทน์ ช่วยเพิ่มรายได้ ผู้ดูแลจึงเกิดความพึงพอใจ สอดคล้องกับงานวิจัย
ของวิยะดา รัตนสุวรรณ และ ปะราลี โอภาสนันท์ (2561) ศึกษาเรื่องการพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างศักยภาพ
ผู้ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงในชุมชน จังหวัดอุตรดิตถ์ พบว่าช่วยเพิ่มความรู้และทักษะในการดูแลผู้สูงอายุ
ลดความเครียด และเพิ่มความพึงพอใจ ด้านคุณภาพการบริการ ADLไม่ลดลง ไม่พบภาวะแทรกซ้อน เนื่องจาก
เป็นการร่วมมือพัฒนางานอย่างจริงจังระหว่างผู้ให้และผู้รับบริการ เกิดผลดี ลดค่าใช้จ่าย ลดภาระงาน
สอดคล้องกับงานวิจัยของจันทนา วรสาร (2564)พบว่าการพัฒนาศักยภาพผู้ดูแลเพิ่มประสิทธิภาพในการดูแล
ผู้ที่มีภาวะพึ่งพิงได้
สรุป
รูปแบบการเสริมสร้างศักยภาพผู้ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง อำเภอเกาะช้าง จังหวัดตราด สามารถ
พัฒนาความรู้ ความสามารถของพยาบาล และผู้ดูแลได้ ส่งเสริมให้ผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง มีระดับ
ความสามารถเชิงปฏิบัติ (ADL) ไม่ลดลง ไม่ให้เกิดภาวะแทรกซ้อน เป็นการเพิ่มคุณภาพบริการพยาบาล
และความเชื่อมั่นให้กับผู้รับบริการ
ข้อเสนอแนะ ควรขยายการใช้รูปแบบฯ ไปใช้ในรพช.อื่น และ Home Ward ทั้งในและนอกเขตสุขภาพที่ 6
เนื่องจากเป็นต้นแบบในการพัฒนาคน พัฒนางาน และครอบคลุมการดูแลแบบองค์รวม
