Page 284 - TM_ปก E-Book SP Sharing 2025
P. 284

E57

                  องค์ประกอบ 3 ด้านของความเข้มแข็งทางใจตามแนวคิด RQ คือ ฉันมี ฉันเป็น และ ฉันสามารถ ของ
                  Grotberg (1995) ส่วนแอนิเมชันที่ใช้จะมีบทบาทในการเพิ่มแรงจูงใจ ดึงดูดความสนใจ สร้างความเข้าใจใน

                  เนื้อหา และกระตุ้นการสะท้อนความคิดของผู้เข้าร่วมในแต่ละกิจกรรม
                         ประชากร ได้แก่วัยรุ่นอายุ 13-18 ปี จำนวน 47 คน ที่ได้รับการวินิจฉัยโรคซึมเศร้า (ICD-10 F32.0-
                  F32.9) โดยจิตแพทย์ และมีประวัติพยายามฆ่าตัวตายในช่วง 3 ปีงบประมาณที่ผ่านมา (2565 - 2567) ที่ขึ้น
                  ทะเบียนรับการรักษาที่แผนกผู้ป่วยนอกจิตเวชโรงพยาบาลอำนาจเจริญ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ วัยรุ่น 31 คนที่มี

                  คุณสมบัติตามเกณฑ์การคัดเลือกและยินยอมเข้าร่วมโครงการ โดยการเลือกแบบเจาะจง คำนวณขนาดกลุ่ม
                  ตัวอย่างโดยใช้สูตรของ Cohen (1988) กำหนดค่าอำนาจการทดสอบ (power) = 0.80 ระดับนัยสำคัญ (α) =
                  0.05 ขนาดอิทธิพล (d) = 0.5 (ขนาดกลาง) จากการคำนวณและปรับขนาดกลุ่มตัวอย่างเนื่องจากประชากร

                  มีขนาดเล็ก ได้จำนวนกลุ่มตัวอย่างขั้นต่ำ 27 ราย และเพิ่มอีก 10% เพื่อป้องกันการสูญหาย รวมเป็น 31 ราย
                         วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และ
                  ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เปรียบเทียบคะแนนความเข้มแข็งทางใจ ความรุนแรงของภาวะซึมเศร้า และพฤติกรรม
                  การฆ่าตัวตายระหว่างก่อนและหลังการทดลอง โดยใช้ paired t - test ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 และวิเคราะห์

                  ความสัมพันธ์ระหว่างความเข้มแข็งทางใจโดยรวมกับความรุนแรงของภาวะซึมเศร้าโดยรวมและความเข้มแข็ง
                  ทางใจโดยรวมกับพฤติกรรมการฆ่าตัวตายโดยใช้สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson's correlation
                  coefficient) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบวัดความเข้มแข็งทางใจในเด็กไทย (RS - 15), โปรแกรม

                  สร้างสรรค์พลังใจให้วัยทีนผสมผสานแอนิเมชัน และแบบประเมินภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น (PHQ-A)
                         งานวิจัยนี้ได้ผ่านการรับรองให้ดำเนินการวิจัยจากคณะกรรมการจริยธรรมการวิจัยในคนจาก
                  โรงพยาบาลอำนาจเจริญ เลขที่ 9/2567 ลงวันที่ 17 พฤษภาคม 2567

                  ผลการศึกษา
                         กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้เป็นวัยรุ่นหญิง 29 คน (ร้อยละ 93.5) และวัยรุ่นชาย 2 คน (ร้อยละ 6.5)

                  อายุระหว่าง 14-18 ปี อายุเฉลี่ย 16.1 ปี (SD = 0.94) ได้รับการวินิจฉัยโรคซึมเศร้า F329 จำนวน 25 คน
                  (ร้อยละ 80.6), F323 จำนวน 4 คน (ร้อยละ 12.9) และ F322 จำนวน 2 คน (ร้อยละ 6.5)
                         คะแนนเฉลี่ยความเข้มแข็งทางใจของวัยรุ่นหลังเข้าร่วมโปรแกรม (M = 18.61, SD = 2.12) สูงกว่า
                  ก่อนเข้าร่วมโปรแกรม (M = 13.58, SD = 1.73) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001, t(30) = 14.79,

                  p < .001 และผลการติดตามที่ 1 เดือนหลังการทดลอง พบว่ายังคงสูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมอย่างมี
                  นัยสำคัญ (M = 19.39, SD = 2.00, t(30) = 17.06, p < .001)
                         คะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าของวัยรุ่นหลังการทดลอง (M = 9.77, SD = 2.56) ต่ำกว่าก่อนการทดลอง
                  (M = 13.39, SD = 2.67) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001, t(30) = -8.93, p < .001 และผลการติด

                  ตามที่ 1 เดือนหลังการทดลอง พบว่ายังคงต่ำกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรม (M = 8.13, SD = 1.98, t(30) =
                  -11.98, p < .001)
                         หลังการทดลอง คะแนนความเข้มแข็งทางใจมีความสัมพันธ์ทางลบกับคะแนนภาวะซึมเศร้าอย่างมี
                  นัยสำคัญทางสถิติ (r = -0.46, p = .01)

                         วัยรุ่นส่วนใหญ่รายงานว่ามีความพึงพอใจต่อสื่อแอนิเมชันในระดับมาก (ร้อยละ 74.2) รองลงมาคือ
                  ระดับปานกลาง (ร้อยละ 19.4) และระดับน้อย (ร้อยละ 6.4) ตามลำดับ
   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288   289