Page 291 - TM_ปก E-Book SP Sharing 2025
P. 291
E64
ผลการศึกษา
การพัฒนาระบบบริการผู้ป่วยยาเสพติดแบบไร้ริยต่อ ดำเนินการเป็น 3 ระยะ ระยะที่ 1 โดยเริ่มจาก
การศึกษาสถานการณ์ พบปัญหาสำคัญคือ ขาดระบบส่งต่อที่ชัดเจนตั้งแต่ระดับชุมชน การดูแลในโรงพยาบาล
ไม่มีแนวปฏิบัติที่เป็นระบบ และขาดจิตแพทย์ให้คำปรึกษา โดยเฉพาะกรณีผู้ป่วยวิกฤติ ระยะที่ 2 จึงได้ร่วมมือ
กับเครือข่ายสุขภาพจิต พัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยแบบองค์รวม ครอบคลุมตั้งแต่ระดับหมู่บ้านถึงโรงพยาบาล
ที่มีศักยภาพสูงขึ้นตามลำดับโดยจัดทำแนวทางการดูแล (Clinical Practice Guideline) และพัฒนาระบบส่ง
ต่อและการประสานงาน พร้อมฝึกอบรมบุคลากรทุกระดับ ระยะที่ 3 มีการทดลองใช้ระบบใหม่โดยใช้เทคนิค
TOP model เป็นเวลา 6 เดือน ส่งผลให้เกิดรูปแบบการดูแลผู้ป่วยสุขภาพจิตที่ชัดเจนทุกระดับ ได้แก่ ระดับ
ปฐมภูมิ : มีแนวทางดูแลผู้ป่วยในชุมชนและระบบประสานงานระหว่าง อสม. เจ้าหน้าที่ รพ.สต. ญาติผู้ป่วย
และหน่วยงานท้องถิ่นระดับทุติยภูมิ : โรงพยาบาลชุมชนมีแนวทางปฏิบัติชัดเจน ตั้งแต่รับผู้ป่วยจนถึงการส่งต่อ
อภิปรายผล
ผู้ป่วยเข้าถึงบริการเพิ่มจาก 64.11% เป็น 90.44% การส่งต่อในภาวะวิกฤติเพิ่มขึ้นจาก 92.43% เป็น
98.32% และลดการส่งต่อไปสถานบริการอื่นถึง 84.31% ความพึงพอใจของบุคลากรและญาติผู้ป่วยเพิ่มขึ้น
อย่างมีนัยสำคัญ ความคาดหวังจากการศึกษาคือ การมีระบบดูแลต่อเนื่องทุกระดับ พร้อมการสื่อสารและส่งต่อ
ที่ชัดเจนมีข้อตกลงร่วมกัน สามารถลดรอยต่อการดูแลและเพิ่มประสิทธิภาพการให้บริการผู้ป่วยสุขภาพจิตได้
อย่างเป็นรูปธรรม
ข้อเสนอแนะ
1. ข้อเสนอแนะจากการวิจัยครั้งนี้คือการพัฒนาศักยภาพของบุคลากรด้านสุขภาพจิตอย่างต่อเนื่อง
ร่วมกันตั้งแต่ระดับหมู่บ้านจนถึงระดับจังหวัด
2. ข้อเสนอแนะในการวิจัยครั้งต่อไปคือการพัฒนาระบบบริการผู้ป่วยจิตเวชในแผนกผู้ป่วยในเพื่อให้
เกิดการพัฒนางานบริการอย่างต่อเนื่อง
