Page 242 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025
P. 242

E40

                         การวิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วย 1) สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบน

                  มาตรฐาน เพื่อใช้อธิบายข้อมูลส่วนบุคคล ข้อมูลการใช้สารเสพติด และระดับพฤติกรรมก้าวร้าว และ
                  2) เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยคะแนนพฤติกรรมก้าวร้าวของผู้ป่วยติดสารเสพติดแอมเฟตามีนก่อนและหลัง

                  การทดลอง ภายในกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมด้วยสถิติ Paired t-test และระหว่างกลุ่มทดลองกับกลุ่ม

                  ควบคุมด้วยสถิติ Independent t-test ทั้งนี้การวิจัยนี้ได้ผ่านการพิจารณารับรองจากคณะกรรมการจริยธรรม
                  การวิจัยในมนุษย์ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดกาฬสินธุ์ หมายเลขโครงการวิจัย KLS.REC 177/2566


                  ผลการศึกษา
                         ผลการวิจัยพบว่าผู้ป่วยติดสารเสพติดแอมเฟตามีนทั้งกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม มีคะแนนเฉลี่ย

                  พฤติกรรมก้าวร้าวหลังการทดลองลดลง โดยกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมการบำบัดความคิดและพฤติกรรม
                  ร่วมกับการบำบัดแบบปกติมีคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมก้าวร้าวหลังการทดลองน้อยกว่ากลุ่มควบคุมที่ได้รับการ

                  บำบัดแบบปกติ 1.57 คะแนน ซึ่งมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value <0.001) (95% CI :

                  -2.13 ถึง -1.02)

                  อภิปรายผล

                         การบำบัดความคิดและพฤติกรรมมีการจัดกระทำกับความคิดและพฤติกรรม ทำให้ผู้ป่วยสามารถระบุ
                  และตรวจสอบความคิดอัตโนมัติด้านลบได้ และปรับเปลี่ยนความคิดในมุมมองใหม่ที่เป็นไปได้อื่นๆ นำไปสู่การมี

                  อารมณ์และพฤติกรรมที่เหมาะสม ทำให้สามารถควบคุมพฤติกรรมก้าวร้าวได้ การฝึกทักษะต่างๆ ที่เน้นทักษะ
                  การปฏิเสธ การสื่อสารทางบวก ทักษะทางสังคม การใช้แหล่งช่วยเหลือทางสังคม และการสะท้อนทางเลือกใน

                  การควบคุมอารมณ์โกรธของตนเองด้วยวิธีการผ่อนคลายอารมณ์ การฝึกทักษะการแก้ไขปัญหาด้วยตนเอง และ

                  นำไปปรับใช้ในการดำเนินชีวิตประจำวัน ทำให้ผู้ป่วยสามารถเผชิญกับปัญหาได้อย่างเหมาะสม สามารถจัดการ
                  กับอารมณ์ของตนเอง เข้าใจตนเอง และยอมรับผู้อื่นได้ สอดคล้องกับงานวิจัยของ พิพัฒน์ พันเลียว (2560)

                  ที่ได้นำโปรแกรมการบำบัดความคิดและพฤติกรรมไปใช้ในผู้ป่วยติดสารเสพติดแอมเฟตามีนในหอผู้ป่วยจิตเวช

                  และยาเสพติดในโรงพยาบาลตติยภูมิ เพื่อลดพฤติกรรมก้าวร้าวขณะนอนรักษาในโรงพยาบาล และสอดคล้อง
                  กับการวิจัยเกี่ยวกับโปรแกรมการบำบัดความติดและพฤติกรรมระดับเมตา (Meta-analysis) ของ ฮูกเทรดด้า

                  และคณะ (2015) พบว่า การดำเนินกิจกรรมบำบัดความคิดและพฤติกรรมมากกว่า 4 ครั้งขึ้นไปอย่างต่อเนื่อง

                  มีประสิทธิผลในการลดพฤติกรรมก้าวร้าว และยังสามารถลดพฤติกรรมการใช้สารเสพติดลงได้ (ศิริพร ยาวิราช,
                  2561; พรรณี แสงหิรัญ, 2564)


                  สรุปและข้อเสนอแนะ
                         โปรแกรมการบำบัดความคิดและพฤติกรรมมีประสิทธิผลในการลดพฤติกรรมก้าวร้าวของผู้ป่วยติด

                  สารเสพติดแอมเฟตามีนในมินิธัญญารักษ์ โรงพยาบาลคำม่วง จึงควรนำโปรแกรมไปใช้เพิ่มเติมในการ
                  บำบัดรักษาฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ป่วยติดสารเสพติดแอมเฟตามีนในมินิธัญญารักษ์แห่งอื่น อย่างไรก็ตามควร

                  ติดตามผลของการบำบัดความคิดและพฤติกรรมในระยะยาวที่มีต่อพฤติกรรมก้าวร้าวเมื่อผู้ป่วยกลับไปอยู่ใน

                  ชุมชนต่อไป
   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246   247