Page 260 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025

E58

ผล 1 ปีของการเข้าร่วมโปรแกรมการฝึกทักษะผู้ปกครองเพื่อปรับพฤติกรรมเด็กสมาธิสั้น

One-Year Follow-Up of a Parent Skills Training Program for Modifying the

Behavior of Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder

นางกัญชมน สีหะปัญญา และคณะ
โรงพยาบาลวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี เขตสุขภาพที่ 10

ประเภท วิชาการ

ความสำคัญของปัญหาวิจัย

โรคสมาธิสั้นถือเป็นความผิดปกติทางจิตเวชที่ขัดขวางพัฒนาการตามปกติของเด็ก ส่งผลกระทบต่อ
สุขภาพจิตของผู้ปกครองและสร้างภาระให้กับสังคม การรักษาเด็กสมาธิสั้นที่ได้ผลดี คือ การรักษาแบบ

ผสมผสานที่เป็นการรักษาด้วยการใช้ยาร่วมกับการปรับพฤติกรรม ในปี 2567 ผู้วิจัยได้ศึกษาวิจัยเรื่องผล

โปรแกรมการฝึกทักษะผู้ปกครองเพื่อปรับพฤติกรรมเด็กสมาธิสั้น โดยผลการวิจัยพบว่า คะแนนเฉลี่ย
ด้านพฤติกรรมของเด็กสมาธิสั้นหลังได้รับโปรแกรมการฝึกทักษะผู้ปกครองลดลงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมและ

คะแนนเฉลี่ยด้านพฤติกรรมของเด็กสมาธิสั้นกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการฝึกทักษะผู้ปกครองลดลงกว่ากลุ่มที่ได้รับ

การพยาบาลตามปกติ แต่การศึกษานี้เป็นการวัดผลในระยะสิ้นสุดโปรแกรมทันที ยังไม่ได้มีการศึกษาถึง
ผลระยะยาวของโปรแกรมนี้ ผู้วิจัยจึงเห็นถึงความสำคัญในการประเมินผลของโปรแกรมระยะยาว ซึ่งจะเป็น

ประโยชน์ในการวางแผนการดูแลผู้ป่วยโรคสมาธิสั้นต่อไป

วัตถุประสงค์การศึกษา

เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ของโปรแกรมการฝึกทักษะผู้ปกครองเพื่อปรับพฤติกรรมเด็กสมาธิสั้นหลังสิ้นสุด

โปรแกรมในระยะ 3 เดือน 6 เดือนและ 1 ปี

วิธีการศึกษา

การวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-experimental research) ใช้รูปแบบการวิจัยสองกลุ่มวัดก่อนและ
หลังการทดลอง (two group pretest-posttest design) โดยเก็บข้อมูลหลังสิ้นสุดโปรแกรมทันที 6 สัปดาห์

3 เดือน 6 เดือนและ 1 ปี การวิจัยครั้งนี้ผ่านการพิจารณารับรองจากคณะกรรมการจริยธรรมการวิจัยในคน
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอุบลราชธานี เลขที่ SSJ.UB 2567-204 เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2567 ประชากร

และกลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ปกครองของเด็กสมาธิสั้นซึ่งเป็นเด็กที่ได้รับการวินิจฉัยจากจิตแพทย์ตาม DSM-5 ระบุ
รหัสโรคเป็นรหัส F90.0-90.9 (เด็กสมาธิสั้น อายุ 6-12 ปี) และมีคุณสมบัติครบตามเกณฑ์การคัดเข้า คำนวณ

ขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้โปรแกรมสําเร็จรูป G*POWER 3.1.9.4 ได้กลุ่มตัวอย่างกลุ่มละ 28 คน เพิ่ม drop out

ร้อยละ 5 จึงได้ขนาดกลุ่มตัวอย่างกลุ่มละ 30 คน รวมเป็น 60 คน
วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป ข้อมูลส่วนบุคคลของผู้ปกครองและเด็กสมาธิสั้นวิเคราะห์

แจกแจงในเชิงบรรยาย ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา