Page 263 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025
P. 263

E61

                             การเปรียบเทียบระดับเชาวน์ปัญญาก่อนและหลังการรักษาโรคสมาธิสั้น

                                          ในคลินิกจิตเวชเด็ก โรงพยาบาลขุนหาญ



                                                                                       นางสาวรุ่งนภา สีหบุตร
                                                            โรงพยาบาลขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ เขตสุขภาพที่ 10

                                                                                            ประเภท วิชาการ


                  ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหา

                         โรคสมาธิสั้น เป็นภาวะบกพร่องในการทำงานของสมองที่ทำให้เกิดอาการผิดปกติ 3 ด้าน ได้แก่

                  อาการขาดสมาธิที่ต่อเนื่อง ซนมากกว่าปกติหรือไม่อยู่นิ่ง และขาดการยั้งคิดหรือหุนหันพลันแล่น
                         เชาวน์ปัญญา เป็นความสามารถทางสมองที่แสดงถึงความสามารถของบุคคลในด้านการเรียนรู้

                  การเก็บรักษาความรู้ และรู้จักนำไปประยุกต์ใช้ในการแก้ปัญหาอย่างมีประสิทธิภาพ สามารถคิดวิเคราะห์
                  เข้าใจเหตุผลการกระทำกิจกรรมต่างๆ ได้อย่างมีจุดมุ่งหมาย มีลักษณะการเรียนรู้ในสิ่งที่เป็นนามธรรมและ

                  มีความซับซ้อนได้

                         ในกรณีที่แพทย์มีข้อสงสัยระดับเชาวน์ปัญยาในผู้ป่วยสมาธิสั้นบางรายที่อาจมีภาวะสติปัญญา
                  บกพร่องหรือมีความบกพร่องทางการเรียน แพทย์จะส่งเพิ่มเติมเพื่อทดสอบทางจิตวิทยา ทำการทดสอบ

                  โดยนักจิตวิทยาคลินิก โดยใช้ประเมินความสามารถทางเชาวน์ปัญญา เด็กอายุ 2-15 ปี

                  วัตถุประสงค์

                         1. เพื่อเปรียบเทียบระดับเชาวน์ปัญญาก่อนและหลังการรักษาโรคสมาธิสั้น
                         2. เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้ปกครองต่อการให้บริการในคลินิกจิตเวชเด็ก


                  วิธีดำเนินการวิจัย
                         การวิจัยครั้งนี้เป็นแบบทดลองเบื้องต้น (Pre Experimental Research) เปรียบเทียบกลุ่มเดียว

                  วัดผลก่อน-หลัง (One group pre – posttest design) กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยที่รับการรักษาโรคสมาธิสั้น

                  ที่คลินิกจิตเวชเด็กโรงพยาบาลขุนหาญ ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคสมาธิสั้นจากแพทย์ จำนวน 30 คน
                  เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 1) คู่มือประเมินความสามารถทางเชาวน์ปัญญาเด็กอายุ 2-15 ปี 2) แบบสอบถาม

                  ความพึงพอใจของผู้ปกครองต่อการให้บริการในคลินิกจิตเวชเด็ก นำรายงานผลการทดสอบทางจิตวิทยา

                  คลินิกที่ทำการรวบรวม ณ คลินิกจิตเวชเด็กโรงพยาบาลขุนหาญ ย้อนหลังระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม 2564 –
                  30 กันยายน 2566 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา ได้แก่ จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเยี่ยงเบน

                  มาตรฐาน และ Paired t-test

                  ผลการศึกษา

                         ผู้ป่วยโรคสมาธิสั้นในคลินิกจิตเวชเด็กโรงพยาบาลขุนหาญ ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย ร้อยละ 80 ก่อน

                  การรักษาพบว่าส่วนใหญ่มีเชาวน์ปัญญาอยู่ในระดับสติปัญญาบกพร่องเล็กน้อย ร้อยละ 46.7 หลังการรักษา
                  พบว่าส่วนใหญ่มีเชาวน์ปัญญาอยู่ในระดับคาบเส้น ร้อยละ 56.7 จากการรักษาโรคสมาธิสั้น ก่อนการรักษา
   258   259   260   261   262   263   264   265   266   267   268