Page 267 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025
P. 267
E65
ชั้นศึกษาที่ทำการศึกษาเผชิญกับภาวะความเครียดในระดับที่อาจส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตและ
ประสิทธิภาพในการเรียนรู้ โดยสาเหตุของความเครียดอาจเกิดจากความคาดหวังทางการเรียน ความกดดันจาก
ระบบการศึกษา รวมถึงปัจจัยภายนอกอื่นๆ ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดของ Lazarus and Folkman (1984) ที่
อธิบายว่า ความเครียดเกิดจากการประเมินสถานการณ์ที่บุคคลรับรู้ว่าเกินขีดความสามารถในการรับมือของตน
ในส่วนของภาวะความวิตกกังวล พบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่อยู่ในระดับเล็กน้อย คิดเป็นร้อยละ 47.5
รองลงมาคือระดับปานกลางและรุนแรงตามลำดับ ซึ่งอาจสะท้อนถึงกลไกการเผชิญปัญหาของนักเรียนที่ยัง
สามารถจัดการกับความวิตกกังวลได้ในระดับหนึ่ง อย่างไรก็ตามกลุ่มที่มีระดับความวิตกกังวลปานกลางถึง
รุนแรงยังคงเป็นกลุ่มที่ควรได้รับการเฝ้าระวัง เนื่องจากความวิตกกังวลอาจส่งผลต่อพฤติกรรม การเรียนรู้ และ
ความสัมพันธ์กับบุคคลรอบข้าง อันสอดคล้องกับแนวคิดของ Beck (1976) ซึ่งชี้ให้เห็นว่าความวิตกกังวลเกิด
จากการประเมินความเสี่ยงในเชิงลบที่เกินจริง
จากการวิเคราะห์ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเครียดของนักเรียน โดยใช้การวิเคราะห์ตัวแปรพหุ
พบว่าปัจจัยที่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) ได้แก่ โรคประจำตัว สัมพันธภาพกับเพื่อน
และการเรียนการสอน ซึ่งชี้ให้เห็นว่าทั้งปัจจัยทางร่างกาย เช่น โรคประจำตัว และปัจจัยทางสังคม เช่น
ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล และระบบการเรียนรู้ ต่างมีอิทธิพลต่อระดับความเครียดของนักเรียนอย่างมี
นัยสำคัญ โดยเฉพาะปัจจัยด้านสัมพันธภาพกับเพื่อนและการเรียนการสอน ซึ่งอาจมีผลโดยตรงต่อการปรับตัว
และการรับรู้ประสบการณ์ในชีวิตประจำวันของนักเรียน การวิเคราะห์ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความวิตก
กังวล พบว่าปัจจัยด้านครอบครัว สัมพันธภาพกับเพื่อน และการเรียนการสอน มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญ
ทางสถิติที่ระดับ 0.05 เช่นกัน ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดของ Bronfenbrenner (1979) ที่ระบุว่า บริบททาง
สังคม โดยเฉพาะระบบครอบครัวและเพื่อน เป็นระบบแวดล้อมที่ส่งผลต่อพัฒนาการและสุขภาวะทางจิตใจของ
เด็กและเยาวชนโดยตรง
สรุปและข้อเสนอแนะ
กล่าวโดยสรุป ผลการศึกษานี้เน้นย้ำถึงความสำคัญของการเสริมสร้างสภาพแวดล้อมที่เกื้อหนุนต่อ
สุขภาวะจิตของนักเรียน ทั้งในมิติของร่างกาย สังคม และการศึกษา โดยการสร้างระบบการเรียนการสอน
ที่เหมาะสม การส่งเสริมความสัมพันธ์เชิงบวกในโรงเรียน และการสนับสนุนจากครอบครัวจะเป็นแนวทาง
ที่สำคัญในการลดระดับความเครียดและความวิตกกังวลในกลุ่มนักเรียน
