Page 92 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025
P. 92
B27
การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยมะเร็งแบบครบวงจร โรงพยาบาลบรบือ จังหวัดมหาสารคาม
นางสาวธิดารัตน์ รัตนรักษ์
โรงพยาบาลบรบือ จังหวัดมหาสารคาม เขตสุขภาพที่ 7
ประเภท วิชาการ
ความสำคัญของปัญหา
โรคมะเร็งนับว่าเป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญและเป็นสาเหตุการเสียชีวิตอันดับหนึ่งของประเทศไทย
และมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องทุกปี พบว่า 5 อันดับแรก ได้แก่ มะเร็งปอด มะเร็งเต้านม มะเร็งลำไส้ใหญ่
และไส้ตรง มะเร็งปากมดลูก และมะเร็งตับ โรงพยาบาลบรบือ ขนาด 120 เตียง ระดับ M2 สถิติบริการ
ปี 2564-2566 พบว่า 1) มีผู้ป่วยโรคมะเร็ง จำนวน 440, 215 และ 120 ราย ตามลำดับ พบมากสุด ได้แก่
มะเร็งเต้านม มะเร็งมดลูก มะเร็งปากมดลูก มะเร็งลำไส้ใหญ่ มะเร็งท่อน้ำดี มะเร็งปอด มะเร็งตับ 2) อัตราตาย
ต่อแสนประชากร และสาเหตุการเสียชีวิตรายโรค เท่ากับ 140.77, 134.47 และ 126.77 ตามลำดับ
โรงพยาบาลระดับ M2 ที่ไม่มีศักยภาพในการรักษาผู้ป่วยมะเร็งแบบเฉพาะทาง การวินิจฉัยและระบบส่งต่อ
ผู้ป่วยมะเร็งเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลต่อการรักษาอย่างมาก จึงมีเป้าหมายให้ผู้ป่วยได้รับการดูแลรักษาที่เหมาะสม
ลดระยะเวลารอคอยในการวินิจฉัยและรักษา และลดอัตราตาย รวมทั้งลดค่าใช้จ่ายของผู้ป่วยในการ
เดินทางไกล ผู้วิจัยจึงสนใจศึกษาการพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยมะเร็งแบบครบวงจร โรงพยาบาลบรบือ
จังหวัดมหาสารคาม เพื่อปรับปรุงกระบวนการตั้งแต่การคัดกรอง วินิจฉัย รักษา ระบบส่งต่อ และติดตามหลัง
การรักษาให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น
วัตถุประสงค์
1) เพื่อศึกษาบริบทการดูแลผู้ป่วยมะเร็ง
2) เพื่อพัฒนากระบวนการดูแลผู้ป่วยมะเร็งแบบครบวงจร
3) เพื่อศึกษาผลของกระบวนการดูแลผู้ป่วยมะเร็งแบบครบวงจร
วิธีการศึกษา
วิจัยเชิงปฏิบัติการตามแนวคิดของ Kemmis & Mc Taggart วงจร PAOR ประกอบด้วย วางแผน
ปฏิบัติการ สังเกตการณ์ และสะท้อนผล ศึกษาตั้งแต่เดือนตุลาคม 2566-กันยายน 2567 ผู้มีส่วนร่วม
ในการศึกษาครั้งนี้ 39 ราย และประชากร 105 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์
แบบสนทนากลุ่ม แบบสอบถามความพึงพอใจของผู้ให้บริการและผู้มารับบริการ และทะเบียนผู้ป่วยโรคมะเร็ง
วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหาและเชิงปริมาณโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา วิจัยนี้ได้ผ่านการรับรองจริยธรรมงานวิจัย
ในคน รพ.บรบือ จ.มหาสารคาม เลขที่ 22/2566 ลงวันที่ 18 ต.ค. 2566
ผลการศึกษา
บริบทการดูแลผู้ป่วยมะเร็ง ดังนี้ โรงพยาบาลระดับ M2 มีข้อจำกัดทั้งด้านทรัพยากรบุคคล เครื่องมือ
ทางการแพทย์ และระบบการส่งต่อ โดยพบว่า ระยะเวลารอคอยวินิจฉัยล่าช้า ระบบส่งต่อผู้ป่วยไปยัง
โรงพยาบาลระดับสูงใช้เวลานาน ทำให้การรักษาล่าช้า และไม่มีการติดตามผลหลังการรักษา จึงนำสู่การพัฒนา
รูปแบบการดูแลผู้ป่วยโรคมะเร็งแบบครบวงจรที่เหมาะสมกับบริบท ดังนี้ 1) ด้านนโยบายเพิ่มศักยภาพบริการ
ขึ้นทะเบียนเป็นหน่วยบริการรักษาและรับการส่งต่อโรคมะเร็งกับ สปสช. มีขอบเขตบริการสามารถวินิจฉัย
