Page 165 - TM_ปก E-Book SP Sharing 2025

C56

นวัตกรรม ไม่จากไปไหน

นายสุเมธ บุญส่ง

โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชสายบุรี จังหวัดปัตตานี เขตสุขภาพที่ 12
ประเภท นวัตกรรมและสิ่งประดิษฐ์

ความสำคัญของปัญหา

การช่วยชีวิตผู้ป่วยวิกฤตโดยการใส่ท่อช่วยหายใจเป็นหัตถการสำคัญที่ช่วยให้ผู้ป่วยได้รับออกซิเจน

อย่างเพียงพอ โดยเฉพาะในกรณีที่ต้องส่งต่อผู้ป่วยไปยังโรงพยาบาลที่มีศักยภาพสูงกว่า อย่างไรก็ตาม ความท้าทาย
สำคัญในการดูแลผู้ป่วยกลุ่มนี้คือการรักษาตำแหน่งของท่อช่วยหายใจให้อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสมตลอด

ระยะเวลาการส่งต่อ จากการเก็บข้อมูลแผนกงานอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชสายบุรี
ในช่วงเดือนตุลาคม 2565 - กันยายน 2566 พบว่ามีผู้ป่วยที่ได้รับการใส่ท่อช่วยหายใจและต้องส่งต่อไปรับ

การรักษาที่โรงพยาบาลจังหวัด โดยมีผู้ป่วยใส่ท่อช่วยหายใจที่ไม่มี Cuff จำนวน 42 ราย ในจำนวนนี้

พบอุบัติการณ์ท่อช่วยหายใจเลื่อนลง 3 ราย คิดเป็นร้อยละ 7.1 และเลื่อนหลุดที่ NICU 2 ราย คิดเป็นร้อยละ
4.7 ซึ่งอุบัติการณ์ดังกล่าวอาจส่งผลกระทบร้ายแรงต่อผู้ป่วย เช่น ภาวะพร่องออกซิเจน การบาดเจ็บ

ต่อหลอดลม และภาวะแทรกซ้อนอื่นๆ ที่อาจเป็นอันตรายถึงชีวิต จากปัญหาดังกล่าว ผู้จัดทำจึงได้คิดค้นและ

พัฒนาสิ่งประดิษฐ์ "ไม่จากไปไหน" ขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อลดอัตราการเลื่อนหลุดและเลื่อนลงของ
ท่อช่วยหายใจระหว่างการส่งต่อให้เป็น 0 และสร้างความมั่นใจให้กับทีมส่งต่อ ทั้งนี้ ได้คำนึงถึงการนำวัสดุเหลือใช้

มาประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด เพื่อให้เกิดการส่งต่อที่มีประสิทธิภาพและผู้ป่วยได้รับออกซิเจน

อย่างเพียงพอตลอดการเดินทาง

วัตถุประสงค์การศึกษา

1. เพื่อสร้างสิ่งประดิษฐ์ในการป้องกันและลดอัตราการเลื่อนหลุดและเลื่อนลงของท่อช่วยหายใจ
ระหว่างการส่งต่อผู้ป่วยที่ใส่ท่อช่วยหายใจที่ไม่มี Cuff

2. เพื่อลดอัตราการเลื่อนหลุดและเลื่อนลงของท่อช่วยหายใจระหว่างการส่งต่อให้เป็น 0
3. เพื่อให้บุคลากรที่เกี่ยวข้องมีความพึงพอใจในการใช้นวัตกรรมไม่น้อยกว่า ร้อยละ 90

วิธีการศึกษาและการดำเนินงาน
วิธีการเดิมที่ใช้ในการป้องกันท่อช่วยหายใจเลื่อนหลุด คือ การใช้พลสเตอร์จำนวน 2 เส้น โดยเส้นแรก

ติดเหนือมุมปาก พันยึดท่อช่วยหายใจ 2 รอบ ให้ท่อช่วยหายใจอยู่ตรงมุมปากด้านใดด้านหนึ่ง แล้วแปะพลาสเตอร์
ส่วนที่เหลือเหนือริมฝีปากบนจนถึงมุมปากอีกด้านหนึ่ง จากนั้นนำพลาสเตอร์อีกเส้นติดและพันใต้มุมปาก

เช่นเดียวกับเส้นแรก อย่างไรก็ตาม วิธีการดังกล่าวยังไม่สามารถป้องกันการเลื่อนหลุดของท่อช่วยหายใจได้

อย่างมีประสิทธิภาพผู้จัดทำจึงศึกษาแนวคิดของ วนิดา เดชาวุธ และคณะ (2563) ที่พบว่าการพัฒนาอุปกรณ์
ยึดตรึงท่อช่วยหายใจที่เหมาะสมสามารถลดอัตราการเลื่อนหลุดและเลื่อนลงของท่อช่วยหายใจได้ จึงมีแนวคิดว่า

หากมีอุปกรณ์ยึดตรงท่อช่วยหายใจก็จะไม่เลื่อนหลุด