Page 545 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025
P. 545

L4

                  วิธีการศึกษา

                         วิจัยเชิงกึ่งทดลอง  (Quasi-experiment Research) โดยทดลองแบบ A randomized double blind
                  placebo controlled trial กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ที่มีภาวะก่อนเบาหวานที่มีความเสี่ยงสูง จากแบบประเมิน Diabetes

                  Risk Score ในเขตรับผิดชอบของโรงพยาบาลละอุ่น จำนวน 68 ราย คำนวณจากสูตร A randomized controlled

                  trial with continuous outcome ด้วยโปรแกรม N4studies อ้างอิงจากการศึกษา Bitter gourd reduces elevated
                  fasting plasma glucose levels in an intervention study among prediabetics in Tanzania ได้ขนาดตัวอย่าง

                  กลุ่มละ 29 คน รวมกับ 15% drop out rate เป็นขนาดตัวอย่างกลุ่มละ 34 คน ในกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง

                  เลือกกลุ่มตัวอย่างเแบบสุ่มจากโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ให้สารสกัดมะระขี้นกแคปซูล 2000 มิลลิกรัมต่อวัน
                  นาน 12 สัปดาห์ในกลุ่มทดลอง และให้ยาหลอกในกลุ่มควบคุม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย มี 2 ส่วน ได้แก่ ข้อมูลทั่วไป

                  และคะแนนความเสี่ยงในการเกิดโรคเบาหวาน และผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการ เก็บรข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์
                  ระหว่างวันที่ 1 เดือน ธันวาคม 2566 ถึง 31 มีนาคม 2567 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา ได้แก่ จำนวน ร้อยละ

                  ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน สถิติอนุมาน ได้แก่ Paired t-test Repeated measure ANOVA
                  และ Independent t-test กำหนดค่านัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 งานวิจัยนี้ได้รับรองจากคณะกรรมการจริยธรรม

                  การศึกษาในมนุษย์ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดระนอง เลขที่ COA_PHRN. 014/2566 ลงวันที่ 31 สิงหาคม 2566

                  ผลการศึกษา

                         ผลการวิจัยพบว่าก่อนการทดลองข้อมูลทั่วไป คะแนนความเสี่ยงในการเกิดโรคเบาหวาน และผล

                  ทางห้องปฏิบัติการในกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในกลุ่มทดลองหลัง
                  ใช้มะระขี้นกแคปซูลขนาด 2000 มิลลิกรัมต่อวัน เป็นเวลา 12 สัปดาห์ มีระดับน้ำตาลในเลือดลดลงในสัปดาห์ที่ 4

                  สัปดาห์ที่ 8 และสัปดาห์ที่ 12 ตามลำดับ อย่างมีนัยสำคัญในทางสถิติ (F=37.316*) และมีความแตกต่างกันทุกคู่

                  พบว่าค่าเฉลี่ยระดับน้ำตาลในเลือดของกลุ่มทดลอง มีค่าต่ำกว่าในกลุ่มควบคุมหลังการทดลองที่ 8 สัปดาห์
                  (p=0.028) และ 12 สัปดาห์ (p=0.001) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ระดับน้ำตาลสะสมในกลุ่มทดลองหลังการใช้มะระ

                  ขี้นกในสัปดาห์ที่ 12 มีค่าเฉลี่ยลดลงจากก่อนทดลอง 1.01 และมีค่าต่ำกว่าในกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ

                  (p=0.02) ผู้เข้าร่วมวิจัยมีอาการไม่พึงประสงค์ โดยมีอาการปวดท้องบริเวณลิ้นปี่ จำนวน 2 คน อาการน้ำตาลต่ำ
                  จำนวน 2 คน ซึ่งไม่มีอาการรุนแรงและหายขาดได้เมื่อหยุดยา

                                  ตารางแสดงข้อมูล ค่าเฉลี่ยระดับน้ำตาลในเลือด และระดับน้ำตาลสะสม
                                                     กลุ่มควบคุม  กลุ่มทดลอง              Mean
                             ปัจจัยที่ศึกษา                                      t                  p-value
                                                          ̅±S.D.       ̅±S.D.          Difference
                   ระดับน้ำตาลในเลือด (FCBG)
                        ก่อนทดลอง (n=34)             115.3±10.0  118.4±8.2  1.414         3.15       0.162
                        สัปดาห์ที่ 4 (n=34)          115.8±11.3  114.1±7.8  -0.700        -1.65      0.487
                        สัปดาห์ที่ 8 (n=34)          118.8±15.2  112.1±8.0  -2.262        -6.68      0.028*
                        สัปดาห์ที่ 12 (n=32)         117.4±11.7  108.3±8.9  -3.471       -11.69      0.001*
                   ระดับน้ำตาลสะสมในเลือด (HbA1c)
                        ก่อนทดลอง (n=34)               5.8±0.7      5.9±0.7    0.864      0.16       0.391

                        สัปดาห์ที่ 12 (n=32)           6.1±0.7      5.6±0.6    -3.250     -1.01      0.002*
   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550