Page 818 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025
P. 818

T45

                  การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้ป่วยระยะสุดท้ายในศูนย์ชีวาภิบาลโรงพยาบาลภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ



                                                                                               นางวันเพ็ญ สินธู
                                                                 โรงพยาบาลภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ เขตสุขภาพที่ 10

                                                                                               ประเภท วิชาการ


                  1. ความส าคัญของปัญหาวิจัย

                         สถานการณ์สภาวะด้านสุขภาพของประชากรไทยพบว่า แนวโน้มการเจ็บป่วยและตายด้วย

                  โรคไม่ติดต่อเรื้อรังเพิ่มขึ้น สะท้อนถึงความต้องการบริการการดูแลแบบประคับประคองมากขึ้น
                  ผู้ป่วยระยะสุดท้ายเป็นกลุ่มผู้ป่วยที่มีความทุกข์ทรมานจากอาการรบกวนต่างๆ ทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจ

                  ทำให้การดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายแบบประคับประคองมีความยากลำบากและซับซ้อน จากสถิติของโรงพยาบาล
                  ภูสิงห์ พบว่าจำนวนผู้ป่วยระยะสุดท้ายในปี 2561 -2566  มีแนวโน้มสูงขึ้นเรื่อยๆ 79 , 91 และ 124 ราย

                  ตามลำดับ จากสถิติของศูนย์ดูแลต่อเนื่องโรงพยาบาลภูสิงห์ ในปี2566 พบว่า ผู้ป่วยระยะสุดท้าย ร้อยละ

                  53.57 ไม่ได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม ผู้ป่วยและครอบครัวไม่สามารถจัดการอาการรบกวนขณะอยู่ที่บ้านได้
                  อัตราการ re - admission เท่ากับ 6.83 ซึ่งส่งผลทำให้คุณภาพชีวิตของผู้ป่วยกลุ่มนี้อยู่ในเกณฑ์ต่ำโดยเฉลี่ยเพียง

                  ร้อยละ 61.42 เท่านั้น ศูนย์ชีวาภิบาลโรงพยาบาลภูสิงห์ตระหนักเห็นความสำคัญของปัญหา จึงได้พัฒนาการ

                  จัดรูปแบบการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย โดยผนึกกำลังความร่วมมือของทีมสหวิชาชีพและภาคีเครือข่ายร่วมกัน
                  บูรณาการ พัฒนาและปรับปรุงจนเกิดรูปแบบการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายในอำเภอภูสิงห์ โดยเน้นผู้ป่วย

                  เป็นจุดศูนย์กลางเปิดโอกาสให้ผู้ป่วยและครอบครัวมีส่วนร่วมในการตัดสินใจวางแผนการดูแลรักษา

                  ทำให้ผู้ป่วยระยะสุดท้ายและครอบครัวได้รับการดูแลอย่างเหมาะสมแบบ  องค์รวม สามารถจัดการอาการ
                  รบกวนต่างๆได้ ส่งผลให้ผู้ป่วยและครอบครัวคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น

                  2. วัตถุประสงค์การศึกษา

                         1. เพื่อพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายของศูนย์ชีวาภิบาลโรงพยาบาลภูสิงห์

                         2. เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้ป่วยระยะสุดท้ายของศูนย์ชีวาภิบาลโรงพยาบาลภูสิงห์

                  3. วิธีการศึกษา

                         เป็นการศึกษาเชิงปฏิบัติการ ดำเนินกิจกรรมตามวงล้อ PAOR คือ การวางแผน การปฏิบัติ
                 การสังเกตผล และการสะท้อนผลการปฏิบัติ  ระยะเวลาในการศึกษาตั้งแต่เดือนตุลาคม 2566 ถึงเดือนมีนาคม 2567

                 กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย 1)ผู้ป่วยระยะสุดท้ายที่มี PPs ≥50% จำนวน 25 คนและญาติผู้ดูแลจำนวน 25 คน
                 2) สหวิชาชีพและภาคีเครือข่าย จำนวน 20 คน ดำเนินการศึกษา3ขั้นตอน ดังนี้ ขั้นตอนที่ 1 ศึกษาและวิเคราะห์

                 สถานการณ์การดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย โดยการสัมภาษณ์ เสวนากลุ่มในสหวิชาชีพและภาคีเครือข่าย ขั้นตอนที่ 2

                 พัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย โดยการนำข้อมูลที่ได้จากการวิเคราะห์สถานการณ์
                 มาวางแผนการดำเนินงาน ปฏิบัติตามแผน สะท้อนผลการปฏิบัติและปรับปรุงการปฏิบัติ ขั้นตอนที่3

                 เป็นการประเมินผลลัพธ์ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ
   813   814   815   816   817   818   819   820   821   822   823