Page 813 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025

T40

3.รายได้จากระบบบริการงานดูแลผู้ป่วยในที่บ้าน รพ.พระอาจารย์วัน อุตตโม ปีงบประมาณ 2567

ต.ค. 66 พ.ย. 66 ธ.ค. 66 ม.ค. 67 ก.พ. 67 มี.ค. 67 เม.ย. 67
8,877.72 67,876.34 103,147.29 45,173.54 106,166.94 156,307.03 98,653.60

พ.ค. 67 มิ.ย. 67 ก.ค. 67 ส.ค. 67 ก.ย. 67 รวม

166,625.18 142,130.10 94,581.21 131,550.30 98,206.09 1,219,297.33
จากตารางที่ 2 นอกจากระบบการดูแลผู้ป่วยในที่บ้านเป็นที่พึงพอใจของผู้รับบริการแล้ว ผลงานที่ผ่านมา

ยังสามารถเพิ่มรายได้ให้กับโรงพยาบาลได้อีกช่องทางหนึ่ง

5. อภิปรายผล:

ผลการศึกษาพบว่าการพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยในที่บ้านของรพ รพ.พระอาจารย์วัน อุตตโม

มี 4 ระยะ ได้แก่ 1) ริเริ่มนโยบายการกำหนดหนดยุทธศาสตร์ เพื่อลดอัตราครองเตียง ลดวันนอนโรงพยาบาล
และลดค่าใช้จ่าย 2) การสร้างทีมงานการดูแลผู้ป่วยที่บ้าน สร้างโรงพยาบาล 1 เตียงที่บ้าน โดยมีทีมสหสาขา

วิชาชีพร่วมวางแผนการดูแลผู้ป่วยพยาบาล เช่นเดียวกับได้รับการดูแลที่โรงพยาบาล 3) การสร้างเครือข่ายการดูแล

4) จัดตั้งศูนย์ประสานงานการดูแลผู้ป่วยในที่บ้านพร้อมระบบ/เครื่องมือในการดูแลผู้ป่วย เกิดเป็นภาคีเครือข่ายใน
การดูแลผู้ป่วยที่บ้านอย่างต่อเนื่อง โดยสามารถลดอัตราครองเตียง ลดอัตราการนอนโรงพยาบาล

ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดการศึกษาของสุปราณี บุญมี และคณะ (2562) ได้ศึกษาการพัฒนารูปแบบการ ดูแลสุขภาพ
ผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของภาคี เครือข่าย รพ.สต บ้านโนนเปือย อ.สนม จ.สุรินทร์ ผลการวิจัยพบว่า

กระบวนการพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพ ผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่าย จะเห็นว่าการมีส่วนร่วม

ของภาคีเครือข่ายอยู่ในระดับมาก และด้านความรู้ ทัศนคติ การปฏิบัติในการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุ อยู่ในระดับ
มาก โดยสรุป ปัจจัยความสำเร็จของการ พัฒนาระบบการดูแลผู้สูงอายุในชุมชนครั้งนี้ คือ 1) การมีส่วนร่วม

ของภาคีเครือข่ายสุขภาพ 2) การมี ส่วนร่วมของกลุ่มผู้สูงอายุ และ 3) ความต่อเนื่องในการดำเนินงานและการดูแล

6. สรุปและข้อเสนอแนะ:

แม้ว่าในระหว่างการให้บริการดูแลผู้ป่วยในที่บ้านจะพบปัญหาและอุปสรรคในเรื่องการสื่อสาร
กับผู้ป่วยบ้าง แม้จะทำงาน ตะกุกตะกักไปบ้างในตอนดำเนินงานช่วงแรก แต่เมื่อเวลาผ่านไปทุกอย่างเป็นระบบ

มากขึ้น และได้รับเสียงตอบรับจากผู้ป่วย ก็ทำให้ทีมปลาบปลื้ม ดีใจไปด้วย ซึ่งการให้บริการในลักษณะนี้ทำให้

ระบบการดูแลผู้ป่วยในที่บ้านเป็นการทำงานร่วมกันระหว่างทีมแพทย์ สหสาขาวิชาชีพ ทีมเครือข่ายสุขภาพ
ปฐมภูมิในพื้นที่ ทีมเครือข่ายอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) ภาคีเครือข่ายในชุมชน

ตลอดจนผู้ป่วยและครอบครัว ทำให้ทีมดูแลผู้ป่วยในที่บ้านมีโอกาสได้เห็นความเป็นอยู่ ความเสี่ยงด้านสุขภาพ

จากสภาพแวดล้อมของประชาชนในพื้นที่ ขณะเดียวกันผู้ป่วยและญาติเองก็จะเห็นการดูแลจากทีมแพทย์
พยาบาลและสหสาขาวิชาชีพ มีการสอนการดูแลในเบื้องต้น ซึ่งในระยะยาวผู้ป่วยและญาติก็จะสามารถ

ทำได้เอง และร่วมเป็นส่วนหนึ่งในทีมที่จะดูแลสุขภาพของตนเองและคนในครอบครัวอีก