Page 940 - TM_ปก E-Book SP Sharing 2025

T45

อย่างไรก็ตามระบบสาธารณสุขของประเทศไทยกำลังอยู่ในช่วงการพัฒนาการดูแลแบบ

ประคับประคองภาวะสุขภาพ ดังเช่นได้เริ่มมีการประชุมการดูแลแบบประคับประคองภาวะสุขภาพในผู้ที่อยู่
ในระยะท้าย ครั้งแรกในปี 2547 และจัดตั้งเครือข่ายการดูแลแบบประคับประคองภาวะสุขภาพในปี 2548

ต่อมาได้มีการจัดตั้งสมาคมบริบาลผู้ป่วยระยะท้ายซึ่งเป็นเครือข่ายการดูแลแบบประคับประคอง ในโรงเรียน

แพทย์เมื่อปี 2552 เพื่อพัฒนาบุคลากรและพัฒนาหลักสูตรแพทยศาสตร์บัณฑิตในบริบทของสังคมไทย
นอกจากนี้กระทรวงสาธารณสุข สำนักหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) และสำนักงานคณะกรรมการ

สุขภาพแห่งชาติ (สช.) ได้ร่วมมือจัดทำแผนยุทธศาสตร์ระดับชาติว่าด้วยการสร้างเสริมสุขภาวะในระยะท้าย

ของชีวิต พ.ศ. 2557 - 2559 ในเวลาเดียวกันสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล องค์กรมหาชน (2553)
ได้มีการกำหนดให้สถานบริการต่างๆ ต้องจัดบริการการดูแลแบบประคับประคอง ให้กับผู้ที่อยู่ในระยะท้าย

ของชีวิตจึงถือได้ว่าระบบการดูแลแบบประคับประคองในประเทศไทยยังอยู่ในระยะเริ่มต้นและกำลังพัฒนา
สนับสนุนได้จากผลการศึกษาของ ยุพิน ถนัดวณิชย์ วัลภา คุณทรงเกียรติและอังคณา จงเจริญ (2559)

เรื่องการวิเคราะห์และสังเคราะห์ระบบการดูแลแบบประคับประคองอย่างต่อเนื่องจากสถานพยาบาลสู่บ้าน
ในผู้ที่อยู่ในระยะสุดท้ายโดยเฉพาะพยาบาลนั้นส่วนใหญ่ยังต้องการการพัฒนาในเรื่องความรู้ทักษะในการดูแล

แบบประคับประคอง การดูแลผู้ป่วนในปัจจุบันยังมุ่งเน้นไปด้านร่างกายเป็นส่วนใหญ่ลักษณะการดูแล

ยังไม่สะท้อนการเป็นองค์รวม ผู้ป่วยร้อยละ 60 ยังต้องการยาแก้ปวด และร้อยละ 100 ยังต้องการ
การสนับสนุนการดูแลด้านจิตวิญญาณ ต้องการสวดมนต์ร้อยละ 60 ต้องการการทำบุญใส่บาตรร้อยละ 40

จึงเห็นได้ชัดเจนว่าการดูแลแบบประคับประคอง สำหรับผู้ที่อยู่ในระยะสุดท้ายของชีวิตในประเทศไทย ในสถาน

บริการต่างๆ ยังต้องการการพัฒนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งยังไม่มีรูปแบบการดูแลที่จะให้ผู้ป่วยประสบกับความสุขสบาย
ในระยะสุดท้ายของชีวิตได้ในขณะรับการรักษาในโรงพยาบาล ที่ส่งเสริมความสุขสบายจึงเป็นสิ่งจำเป็น

และมีความต้องการการเริ่มต้น ในการพัฒนาการดูแลอย่างองค์รวม เพื่อความสุขสบายของผู้ป่วย จนวาระสุดท้าย

ของชีวิต คือการตายอย่างสงบที่สุด (Peaceful death) (Kolcoba, 2003) ผู้วิจัยจึงสนใจที่จะพัฒนารูปแบบ
การดูแลผู้ป่วยประคับประคองระยะใกล้เสียชีวิต โรงพยาบาลยโสธรในครั้งนี้

ผู้วิจัยได้เล็งเห็นความสำคัญ และความจำเป็นเร่งด่วนจึงได้จัดทำการพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วย
ประคับประคองระยะใกล้เสียชีวิต โรงพยาบาลยโสธร ขึ้นเพื่อให้ผู้ป่วยได้รับบริการที่มีมาตรฐานครบองค์รวม

และเป็นการพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วย รวมทั้งเป็นการสร้างความเข้าใจถึงรูปแบบการบริการแบบ

ประคับประคอง ให้กับบุคลากรและเครือข่ายชุมชน โดยเป้าหมายสำคัญของการพัฒนาเพื่อให้ผู้ป่วยระยะ
สุดท้ายสามารถดำเนินชีวิตที่เหลืออยู่ อย่างมีคุณภาพชีวิตที่ดีมีความหวังบนพื้นฐานที่เป็นจริงได้ มีความทุกข์

ทรมานจากโรคน้อยที่สุด โดยตอบสนองความต้องการแบบองค์รวมทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ สังคม
และจิตวิญญาณอย่างเหมาะสมและต่อเนื่องจนกระทั่งเสียชีวิตอย่างสงบและสมศักดิ์ศรี

2. วัตถุประสงค์การศึกษา
1) เพื่อพัฒนาระบบการดูแลแบบประคับประคองในผู้ป่วยระยะสุดท้าย

2) เพื่อศึกษาผลลัพธ์ของการพัฒนาระบบการดูแลแบบประคับประคองในผู้ป่วยระยะสุดท้าย

เป้าหมาย เพื่อให้ผู้ป่วยมีความสุขสบาย จนวาระสุดท้ายของชีวิต คือการตายอย่างสงบที่สุด (Peaceful death)