Page 944 - TM_ปก E-Book SP Sharing 2025

T49

มีความคิดเห็นว่า การพัฒนาระบบการดูแลแบบประคับประคองผู้ป่วยในระยะสุดท้าย มีความชัดเจนมากขึ้น

มีประโยชน์ช่วยสนับสนุนระบบการดูแลผู้ป่วย และครอบครัวให้มีคุณภาพมากขึ้น สร้างความมั่นใจ
ในการปฏิบัติการดูแลมากขึ้นผลลัพธ์การพัฒนาระบบ 1.ความพึงพอใจของผู้ดูแลหลักต่อระบบการดูแลแบบ

ประคับประคองผู้ป่วยในระยะสุดท้าย พบว่า มีความพึงพอใจโดยรวม อยู่ในระดับมาก (M=4.5,SD±.49)

เมื่อพิจารณา ในรายด้านพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีความพึงพอใจมากไปหาน้อยตามลำดับ คือความพึงพอใจ
ในการได้รับข้อมูลความพึงพอใจในการได้รับความสุขสบายและความพึงพอใจในการมีส่วนร่วมในการดูแล

ความพึงพอใจในการได้ ปฏิบัติความเชื่อทางศาสนาและวัฒนธรรม 2. ความพึงพอใจของผู้ให้บริการต่อระบบ

การดูแลรูปแบบการดูแลพระภิกษุสงฆ์อาพาธแบบประคับประคองในผู้ป่วยระยะสุดท้าย โดยรวมอยู่ใน
ระดับมาก (M=4.2,SD±.62) เมื่อพิจารณาในรายข้อ พบว่ากลุ่มตัวอย่างมีความพึงพอใจระดับมากถึงมากที่สุด

คือ การให้ข้อมูลแก่ผู้ป่วยและญาติเกี่ยวกับอาการเป้าหมายการรักษาการเตรียมความพร้อมของผู้ดูแล
ให้มีความมั่นใจในการดูแลผู้ป่วยรวมทั้งการดูแลผู้ป่วยทางด้านสังคมจิตวิญญาณ นอกจากนี้ยังพบว่าพฤติกรรม

การปฏิบัติตามระบบการดูแลรูปแบบการดูแลผู้ป่วยประคับประคองระยะใกล้เสียชีวิตที่พัฒนาขึ้นโดยรวม
ร้อยละ 89.5 พฤติกรรมที่พบว่า มีการปฏิบัติมากที่สุด คือการดูแลทางร่างกายการจัดการอาการรบกวน

การเปิดโอกาสให้ญาติส่วนร่วมในการดูแลผู้ป่วย จนถึงวาระสุดท้ายการให้ข้อมูลเกี่ยวกับระเบียบขั้นตอน

ในการดำเนินการเมื่อถึงแก่กรรม การติดต่อประสานงานการส่งผู้ป่วยกลับบ้านสามารถให้การดูแลรูปแบบ
การดูแลผู้ป่วยประคับประคองระยะใกล้เสียชีวิตได้มากขึ้น

การอภิปรายผล จากการวิเคราะห์สถานการณ์การจัดการดูแลรูปแบบการดูแลผู้ป่วยประคับประคอง

ระยะใกล้เสียชีวิต โรงพยาบาลยโสธร พบว่า มีประเด็นในการพัฒนาที่สำคัญ คือ 1) ปัญหาด้านบุคลากร
ไม่เพียงพอขาดประสบการณ์ในการดูแล 2) ปัญหาด้านสถานที่ มีข้อจำกัดในพื้นที่บริการในหอผู้ป่วย

การจัดสิ่งแวดล้อมที่ยังไม่เอื้อต่อการดูแลแบบองค์รวม 3) ปัญหาด้านกระบวนการดูแลมีปัญหาการเข้าถึง

บริการดูแล และแนวทางปฏิบัติในการดูแลแบบประคับประคองไม่ชัดเจน และ 4) ปัญหาการดูแลต่อเนื่อง
ได้แก่ การเตรียมความพร้อมและการวางแผนจำหน่าย การสนับสนุนเครื่องมือและอุปกรณ์จำเป็น

การประสานงานการส่งต่อข้อมูลและการติดตามเยี่ยมดูแลต่อเนื่องที่บ้าน ซึ่งสอดคล้องกับการศึกษาที่อื่นๆ
(ทัศนีย์ เทศประสิทธิ์และ พิมลรัตน์ พิมพ์ดี,2556),(วาสนา สวัสดีนฤนาถ, อมรพันธ์ ธานีรัตน์ และธารทิพย์

วิเศษธาร,2558) ซึ่งเป็นปัญหาที่พบคล้ายคลึงกันในสถานบริการสุขภาพ การพัฒนาอาจมีความแตกต่างกัน

ตามและความพร้อมของสถานบริการการรับมอบภารกิจตามนโยบายกระทรวงสาธารณสุขของผู้บริหาร
แล้วนำมาขยายผลให้สอดคล้องตามบริบทของแต่ละพื้นที่การดูแลผู้ป่วยและครอบคัวแบบประคับประคอง

ในระยะสุดท้าย เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดจำเป็นต้องมีการประสานความร่วมมือในการดูแลของทีม
สหสาขาวิชาชีพ และการเชื่อมโยงประสานงานกันเพื่อให้เกิดความต่อเนื่องในการดูแลสร้างเครือข่ายในการดูแล

แลกเปลี่ยนเรียนรู้ในชุมชนนักปฏิบัติเพื่อให้เกิดกระบวนการเรียนรู้ร่วมกัน เพิ่มโอกาสในการจัดระบุ

และจัดระดับความสำคัญของปัญหา การเพิ่มโอกาสในการจัดการแก้ไขปัญหาร่วมกันมีการพึ่งพากันและกัน
ในการดูแลผู้ป่วยและครอบครัวให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีต่อไปการพัฒนาผู้ป่วยประคับประคองระยะใกล้เสียชีวิต

โรงพยาบาลยโสธรได้พัฒนาแนวปฏิบัติการดูแลรูปแบบการดูแลผู้ป่วยประคับประคองระยะใกล้เสียชีวิต

ที่สอดคล้องตามบริบทของหน่วยงาน