Page 191 - Best Practice Oral Presentation SP Sharing2025
P. 191

D19

                         - กรณีศึกษาทารกแรกเกิดที่มีความผิดปกติทางพันธุกรรม (Trisomy 18) มีภาวะแทรกซ้อนรุนแรง
                  ที่ครอบครัวตัดสินใจเลือกการดูแลแบบประคับประคองหลังได้รับข้อมูลครบถ้วน ทำให้ทารกไม่ต้องทนทุกข์

                  ทรมานจากการรักษาที่รุกล้ำที่ไม่เปลี่ยนผลลัพธ์ และได้รับการติดตามเยี่ยมบ้านจากทีมดูแลแบบประคับประคอง














                  อภิปรายผล
                        การพัฒนาระบบการดูแลแบบประคับประคองในทารกแรกเกิดของโรงพยาบาลสกลนครได้ส่งผลให้เกิด

                  การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในการดูแลทารกที่มีภาวะเจ็บป่วยรุนแรงและครอบครัว สอดคล้องกับการศึกษาของ
                  Hawthorne DM & et all (2016) และสุวิมล ดรุณรัศมี และคณะ (2563) ที่พบว่าการมีแนวทางการดูแลที่ชัดเจน
                  ช่วยให้บุคลากรมีความมั่นใจในการดูแลมากขึ้น และช่วยให้ครอบครัวได้รับการสนับสนุนที่เหมาะสม การประเมินและ
                  จัดการความปวดเป็นองค์ประกอบสำคัญของการดูแลแบบประคับประคอง จากการศึกษาพบว่าการใช้เครื่องมือประเมิน
                  ความปวดที่เหมาะสมร่วมกับแนวทางการจัดการที่ชัดเจนช่วยลดความทุกข์ทรมานของทารกได้อย่างมีประสิทธิภาพ

                  สอดคล้องกับ The association of pediatric palliative medicine (2021) ที่พบว่าการจัดการความปวด
                  อย่างเหมาะสมช่วยลดการตอบสนองทางสรีรวิทยาต่อความเครียดในทารกแรกเกิด การให้คำปรึกษาและ
                  การตัดสินใจร่วมกับครอบครัวเป็นกระบวนการสำคัญที่ช่วยให้ครอบครัวสามารถมีส่วนร่วมในการวางแผนการดูแล

                  ทารก การศึกษานี้พบว่าการประชุมครอบครัวอย่างเป็นระบบช่วยให้ครอบครัวเข้าใจสถานการณ์และมีส่วนร่วม
                  ในการตัดสินใจมากขึ้น สอดคล้องกับการศึกษาของ สุธีรา ยาทองไชยและคณะ (2566) ที่พบว่าการตัดสินใจร่วมกัน
                  ระหว่างทีมสุขภาพและครอบครัวช่วยลดความเครียด ลดความขัดแย้งและเพิ่มความพึงพอใจในการดูแล และ
                  การดูแลด้านจิตใจและจิตวิญญาณเป็นมิติสำคัญในการดูแลทารกแรกเกิด การศึกษานี้พบว่าการให้การสนับสนุน

                  ทางจิตใจและจิตวิญญาณแก่ครอบครัวช่วยให้ครอบครัวสามารถเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลำบากได้ดีขึ้น
                  สอดคล้องกับการศึกษาของ สุวิมล ดรุณรัศมี และคณะ (2563) และ Youngblut JM & et al. (2013) ที่พบว่า
                  การสนับสนุนด้านจิตวิญญาณช่วยลดความเศร้าโศกในครอบครัวที่สูญเสียทารก

                   สรุปและข้อเสนอแนะ
                       การพัฒนาระบบการดูแลแบบประคับประคองในทารกแรกเกิดของโรงพยาบาลสกลนคร ประกอบด้วย

                   การจัดตั้งทีมดูแลแบบประคับประคองในทารกแรกเกิด การพัฒนาแนวทางการดูแลทางคลินิกแก่ทารกตั้งแต่
                   อยู่ในครรภ์มารดา และการสนับสนุนครอบครัว ส่งผลให้ทารกได้รับการจัดการอาการที่ดีขึ้น ครอบครัวมีส่วนร่วม
                   ในการดูแลมากขึ้น และมีความพึงพอใจต่อการดูแลสูงขึ้น การดูแลแบบประคับประคองในทารกแรกเกิดไม่ใช่
                   เพียงการดูแลในช่วงท้ายของชีวิต แต่เป็นการดูแลที่มุ่งเน้นคุณภาพชีวิตตลอดช่วงการเจ็บป่วย ไม่ว่าจะเป็น

                   ระยะเวลาสั้นหรือยาว ควรมีการสนับสนุนทรัพยากรและงบประมาณในการพัฒนาระบบการดูแลแบบประคับประคอง
                   ในทารกแรกเกิดอย่างต่อเนื่อง และควรมีการนำแนวปฏิบัตินี้ไปขยายผลในโรงพยาบาลอื่น ๆ ในเขตบริการสุขภาพที่ 8
   186   187   188   189   190   191   192   193   194   195   196